Vannacht kreeg ik geheel onverwacht een lift van Thomas en Yolanthe. Achter in de auto lag ik wat te dommelen toen ik ineens opgeschrikt werd door een schreeuw van Thomas:” Vijfduizend, fokking vijfduizend!” schreeuwde hij uit. “ Knap van je schat.” reageerde Yolanthe wat laconiek. Het bleek dat Thomas zojuist voor de vijfduizendste keer iemand had ingehaald, een hele prestatie, niet veel automobilisten bereiken die mijlpaal.

Even later konden we er dan ook niet onderuit en moest er gekeerd worden om over de vluchtstrook, tegen het verkeer in terug te gaan naar de plek waar de vijfduizendste inhaalmanoeuvre had plaatsgevonden. Dit moest gevierd worden. Voor ons op de vluchtstrook reed een busje met aanhanger. Gezien de rijstijl vermoede ik dat deze man op weg was naar de plek waar hij voor de tienduizendste keer was ingehaald. Ook dat moet gevierd worden.

Plotseling wijkt het busje voor ons uit naar rechts en knalt vol op het tegemoetkomende verkeer. Hij veroorzaakt een ravage die in een aflevering van Alarm für Cobra 11 niet zou misstaan. Het blijkt dat Wesley het vijfduizendkeerinhalenfestiviteitenbusje niet zo handig op de vluchtstrook heeft geparkeerd. Thomas stuurt naar links en knalt de auto de sloot in.

Ik ben zeiknat en snak naar adem. Ik kijk om mij heen en blijk in bed te liggen, badend in het zweet. Ik heb liggen dromen. Dromen over een lift van Thomas en Yolanthe. Het kon natuurlijk ook niet anders. Vijfduizend keer inhalen, een automobilist die dagelijks op de weg zit en een beetje doorrijdt lukt dat binnen een jaar.

Alexsander Hesse 2017


Ook leuk volgens enkelen:
Alles kleiner dan drie. Hij snapt er niets van.
Nodig, heel nodig. Hij moest echt heel nodig.
Telefoon vermist. Hij kan hem nergens vinden.


Inhoud.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.