Op het moment dat ik het plantsoen in loop zie ik op het speelplaatsje een man met zijn kinderen spelen. Er lijkt niets bijzonders aan de hand. Als ik verder loop valt mij op dat iedereen, echt iedereen op een beeldscherm staart. Mannen, vrouwen en kinderen staren op een beeldscherm. Lopend en fietsend, zonder uitzondering kijken ze op hun scherm.

Een fietser kijkt verschrikt op van zijn scherm als hij een andere schermkijker dreigt te raken. Het lukt de heren nog net om elkaar te ontwijken waarna ze alsof er niets gebeurd is verder fietsen. Kijkend op hun scherm.

Natuurlijk had ik wel eens eerder iemand onoplettend op een beeldscherm zien kijken. Ik heb er al eens een gedicht over geschreven. Maar dat er in het Noorderplantsoen, hier in Groningen, niemand, maar dan ook echt helemaal niemand is die niet op een scherm kijkt had ik nog nooit meegemaakt.
mensen die op hun beeldscherm kijken
Soms zie ik iemand die op het beeldscherm van een ander kijkt of iets aanwijst op het scherm van de ander. Misschien is het scherm van de ander groener, net als het gras bij de buren. Ik weet het niet, ik heb niet zo’n scherm. Wil ik ook niet. Het gras in het plantsoen is groen en verrassend schoon. Ik weet niet of dat het effect is van het uitdelen van picknickkleedjes door de plaatselijke supermarkten of het effect van het zonloos jassenweer. Het kan ook het effect zijn van de zombie apocalypse die hier voor mijn ogen plaatsvindt. Niemand heeft tijd om rotzooi te maken.

Een man hoor ik tegen de schermkijkers in zijn omgeving zeggen dat hij alleen maar kleintjes heeft. Even later hoor ik een vrouw roepen dat ze er nog maar één heeft. Ik durf niet te vragen en besluit naar huis te lopen.

Ik begrijp niets meer van mensen. Maar dat zal wederzijds zijn. Misschien hebben ze het over mij. Die gek die door het plantsoen liep zonder op een scherm te kijken. Ik denk het niet. Ze hebben mij niet gezien. Ze keken op hun scherm. Op zoek naar iets. Of iemand. Of misschien wel op zoek naar zichzelf.

Alexsander Hesse 2018

Knopjes:

1 reactie

Twee avonden Noorderzon. - Alexsanderhesse.nl · 28 augustus 2018 op 10:04

[…] verder nog ten tafel komt: Een jonge dame in een kort zwart jurkje. Een man roept naar een meisje. Zombiedag in het plantsoen. Iedereen kijkt op een beeldscherm. Alleen de achterkant. Hij ziet de achterkant en is nieuwsgierig […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *