Thuis zit ik even na te denken over de bijeenkomst waar ik net ben geweest, het was de beurt aan de SP. Strijd voor tien met Sadet Karabulut. Ik heb de hele avond zitten luisteren, wat kan die vrouw spreken. Ik heb niet meegeschreven omdat ik niet van plan was er een column over te schrijven maar wie ben ik om mij tegen te houden.

Ik heb een dubbel gevoel overgehouden aan vanavond. Niet vanwege de in mijn ogen vervelende en iets te luidruchtig aanwezige heren die hun extreem rechtse geloof kwamen profileren met opmerkingen over het sluiten van de grenzen en dat:” Jullie hier 50 miljoen mensen naartoe willen halen.” Dat werd op een voor mij plezierige manier gepareerd. Helaas niet door Sadet Karabulut maar door een mevrouw in de zaal. De reactie van Sadet Karabulut op een opmerking van die mevrouw om zich duidelijker te laten gelden tegen de PVV werd naar mijn mening ook niet duidelijk genoeg beantwoord. Ik kreeg het gevoel dat de schuld bij de NOS werd gelegd. Jammer.

De avond begon met een speech van Sadet over de werkgelegenheid, de ongelijke verdeling tussen arm en rijk en het kapitalisme. Wereldwijd hebben de rijkste 8 mensen evenveel vermogen als de armste 3,7 miljard mensen samen. In Nederland hebben de rijkste 9 mensen evenveel vermogen als de armste helft van Nederland bij elkaar. De SP wil dat het minimum loon en de uitkeringen met 10% omhoog gaan. Dat is niet alleen goed voor de mensen die er 10% bij krijgen maar ook voor de economie omdat die mensen dat geld ook uitgeven. Dat is dan ook weer goed voor de werkgelegenheid, wat gekocht word moet eerst geproduceerd worden. De SP is tegen het straffen van werklozen.

Het verhaal van Sadet doet mij op het puntje van mijn stoel zitten, ik geloof deze vrouw, hoe strijdbaar ze klinkt. Ik wil meedoen, ik wil ook strijden voor tien, ik wil ook de macht. Een aantal mensen uit de zaal krijgt het woord, emotionele verhalen komen voorbij. Een fijne en strijdbare zaal vol gelijkgestemden. Dat was voordat de hierboven genoemde heren het woord namen.

Het verhaal van Sadet was echt een goed verhaal, het verhaal van Sadet was de theorie van de SP. Achter mij zit Peter Verschuren. De praktijk van de SP. De man die postsorteerders laat werken zonder loon.

Wie moet ik geloven? De vrouw die een bevlogen verhaal houdt, de vrouw die voor ons, die met ons wil strijden tegen onrecht of de man die achter mij zit, de man die niets zegt, de man die je niet hoort maar waarvan je de daden wel kent.

Ik weet het niet.

Alexsander Hesse 2017


Meer politiek en verkiezingen:
34325. Debat over de verdringingstoets.
Koud in Vries. Verkiezingsbijeenkomst PvdA.
Vanavond wordt een goede avond. Verkiezingsbijeenkomst GroenLinks.


Inhoud.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.