Zojuist zette ik mijn Laptop aan. Zoals gebruikelijk doe ik dat pas ‘s avonds na het eten. Zodra ik online ben kijk ik in mijn mail, op Facebook en Twitter en moet ik lezen hoe er op mij als minderwaardig bijstandsslaaf wordt neergekeken. Als ik de mail open ben ik bang voor mail in opdracht van mijn eigenaar Mattias Gijsbertsen.

Ik scrolde op Facebook en toen kwam ik het bericht van Oogtv tegen dat Mattias Gijsbertsen aftreed als wethouder. De man die inmiddels zes jaar lang de levens van mensen in de bijstand onmogelijk maakt rot eindelijk op. Hij wordt in april programmadirecteur van het overheidsprogramma ‘Geweld Hoort Nergens Thuis’ in Arnhem. Een programma van het ministerie van Justitie en het ministerie van Volksgezondheid. Hoe hypocriet kun je zijn? De man die als wethouder zijn ambtenaren opdracht gaf om slachtoffers van kindermishandeling daarop aan te vallen gaat nu aan het werk tegen kindermishandeling. “Als ik jouw vader was geweest had ik jou ook mishandeld.” werd mij duidelijk gemaakt door een ambtenaar in opdracht van de GroenLinkswethouder. Wil hij echt iets doen tegen kindermishandeling of betaald die baan gewoon beter?

Zoals mensen die vaker op mijn website kijken weten stond ik eind vorig jaar op het punt om mijn leven te beëindigen. Mijn zelfmoord was een doel op zich geworden voor de GroenLinkswethouder. Zogenaamde begeleiders van ‘Bijstand op Maat’ werden verboden om mij naar een betaalde baan te begeleiden. Wel moesten ze proberen om bij mij en andere slaven racistische opmerkingen te ontlokken. Toen ik in december schreef dat ik dankzij een nieuwe psychiater het leven nog een kans wilde geven ondanks dat ik levenslang in de bijstand moet blijven kreeg ik dezelfde avond een mailtje van een oud buurman. De gemeente had contact opgenomen over mij met Randstad uitzendbureau. Het resultaat is dat de gemeente Groningen had besloten dat ik alleen mag werken voor Agri personeel. “Gezien de voorkeur van de heer A. Hesse….” durven ze zelfs in opdracht van wethouder Gijsbertsen in de mail te zetten. Ze voegden een linkje toe als bewijs dat Agri personeel werk in Groningen heeft. Honderd kilometer rond Groningen hadden ze ingevuld en ze zochten mensen die een BBL opleiding doen en een stageplek zoeken en mensen met een trekkerrijbewijs. Werk voor mij hebben ze niet. Natuurlijk niet. Het mailtje was bedoeld om mij te laten twijfelen over mijn keuze om te blijven leven. Mattias Gijsbertsen had het mailtje laten sturen om mij duidelijk te maken dat de gehele uitzendsector in de stad Groningen voor mij uitgesloten is. Agri personeel zit in Den Ham.


Dat wethouder Mattias Gijsbertsen opdracht heeft gegeven om: “Gezien de voorkeur van de heer A. Hesse….” in het mailtje te zetten maakt ook nog eens pijnlijk duidelijk hoe gemeen deze wethouder is als hij niet krijgt wat hij wil. In dit geval mijn dood. Ik heb niets met de agrarische sector, ben geschikt voor creatief werk en met de juiste opleiding ICT maar was ook tevreden in fabrieken waar ik productiewerk deed. Dat mag dus niet van Mattias Gijsbertsen en dat laat hij mij twee dagen voor mijn geplande zelfmoord nog eens heel duidelijk weten. Puur met het doel om mij te laten twijfelen. In de hoop dat ik alsnog voor de dood kies. Maar ik wilde niet voor de dood kiezen. Ik wil niet dood. Hij wil mijn dood.

Verder dan als 17 of 18 jarige bollen rapen en pellen en iets op een hooizolder dat door mijn astma minder plezier eindigde dan gehoopt ben ik nooit gekomen in de agrarische sector. Omdat het niet mijn voorkeur is om daar te werken heeft wethouder Mattias Gijsbertsen dan ook besloten dat de agrarische sector, gezien mijn voorkeur, de enige is waar ik van hem, mijn eigenaar, mag werken.

Het mailtje werd naar mij doorgestuurd door een oud buurman. Antwoorden op mijn vragen mogen de ambtenaren van de GroenLinkswethouder niet. Vragen van werkenden over mij mogen ze wel beantwoorden. Het enige dat mij hieraan verbaasd is dat deze ambtenaar de eerste is die heeft toegegeven in opdracht van wethouder Mattias Gijsbertsen contact over mij op te nemen met uitzendbureaus. Toen ik de brieven naar uitzendbureaus en andere werkgevers over mij in mijn klantdossier zag scrolde Gerry Hitman snel verder. Ik had het natuurlijk niet mogen zien en mocht mijn dossier niet mee. Wel moest ze een nieuwe vordering maken en antidateren, liegen tegen de ombudsman en weigeren zich aan de beslagvrije voet te houden.

Zes jaar lang is Mattias Gijsbertsen wethouder geweest in Groningen. Zes jaar lang heeft hij mijn leven kapot gemaakt. Betaald werk heeft hij laten bestraffen en toen ik de boetes niet meer kon betalen gaf hij opdracht tegen mij te schreeuwen dat ik niet wil werken. Zelfs toen ik meedeed aan zijn project ‘Bijstand op Maat’ om eindelijk weer een betaalde baan te mogen accepteren verbood hij de begeleiders om mij uit zijn macht te laten ontsnappen. Ik moest maar een voorbeeld nemen aan vluchtelingen die een participatiebaan (onbetaalde dwangarbeid) doen bij Niemeijer om de taal te leren. Het schreeuwen van de begeleider samen met zijn oud klantmanager om mij op mijn verjaardag in 2018 voor de trein te krijgen zal ik nooit vergeten.

Mijn psychiater, die ik heb door de haat dankzij wethouder Mattias Gijsbertsen vroeg de wethouder om een gesprek met mij om zo te proberen te voorkomen dat ik een eind aan mijn leven zou maken. Hij wilde niet.

Nu hij eindelijk stopt als wethouder hoop ik ‘s nachts weer te kunnen slapen. Hoop ik niet de hele dag te moeten denken aan de haat, aan de bijstand, aan de schreeuwende ambtenaren. Natuurlijk weet ik dat ik nooit weer een betaalde baan zal krijgen, daar heeft de GroenLinkswethouder in die zes jaar voor gezorgd. Natuurlijk zal ik nooit een volwaardig leven kunnen leiden, zoals waardig werkenden, daar heeft de GroenLinkswethouder voor gezorgd. Toch hoop ik dat ik aan andere dingen kan denken. Dat ik over andere dingen kan schrijven. Dat ik eindelijk een klein beetje eigenwaarde terug krijg. Ook hoop ik dat ik volgend jaar het recht krijg om zelfverzekerd te zijn. Daarmee bedoel ik dat ik gewoon zelf een verzekering mag afsluiten voor tandartskosten en de opticien. Dat ik niet langer op mijn minderwaardigheid gewezen hoef te worden, zoals wanneer ik geholpen moet worden bij de tandarts. Want mensen die het niet meemaken kennen de pijn niet die het doet als de tandarts eerst aan je eigenaar moet vragen om toestemming voordat je geholpen mag worden. Vier weken in pijn en spanning wachten of de tandarts je mag helpen. Het mocht. De ambtenaar die mij van wethouder Gijsbertsen op mijn minderwaardigheid moet wijzen had vakantie, dan moet mijn pijn maar een paar weken langer duren. Eigen schuld. Had ik maar zelfmoord moeten plegen. Aan wethouder Mattias Gijsbertsen heeft het niet gelegen. Hij heeft zijn best gedaan om mij voor de trein te krijgen en het is hem uiteindelijk niet gelukt. Nu heeft hij de hoop opgegeven. Nu mag iemand anders het proberen.

Hij gaat weg!
Hij rot op!
Ik leef nog!
Ik heb gewonnen!
Al voelt het niet zo.

Alexsander Hesse 2020


Hopelijk schrijf ik vanaf nu weer stukken zoals:
Alles kleiner dan drie.
Net als in de film.
Vakantieliefde.


Inhoud.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.