Op woensdag mag ik mij om 9:00 uur melden bij het gezondheidscentrum voor een longfunctietest. Er zijn twee wachtenden voor mij bij de balie. Een dame wordt geholpen en een iets oudere, niet onaantrekkelijke, vrouw staat nonchalant tegen het muurtje geleund. Ze draagt laarsjes met een hakje, een kort rokje en een blouse met daarover een opengeritst jasje. Ze blijkt een afspraak te hebben voor het inleveren van haar plas. Ik kan niet zien of de plas nog warm is. Er komt geen damp af, de beker is dicht.

De doktersassistente vraagt de dame haar geboortedatum. Ik weet weer dat ik geen leeftijd kan schatten en even later ben ik aan de beurt. De jonge dame verlaat het gezondheidscentrum, ze wordt later gebeld met de uitslag. Ik neem, na mij aangemeld te hebben, plaats in de wachtkamer waar ik een kwartier later word opgehaald. Ik krijg twee keer de test, eerst met alleen mijn normale pufje, daarna met een ander pufje. Volgens de vrouw die de test afneemt is het na het tweede pufje beter. Zelf merk ik geen verschil. Na de longfunctietest loop ik naar huis. Thuis merk ik weer dat de conditie nog altijd slecht is. Hijgend plof ik op de bank. Volgende week word ik gebeld met de uitslag. Maandag mag ik naar de cardioloog. Het ziekenhuispasje heb ik al laten maken.

Alexsander Hesse 2019


Meer lezen:
Verontrustende bijwerkingen Aripiprazol. Mijn medicijn.
Vrijmarkt. Op zoek naar boekjes met 20 euro aan kleingeld.
Even helpen. Dacht het niet.


Inhoud.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.