Gisteravond ben ik begonnen met het lezen van ‘De ontdekking van de hemel’ van Harry Mulisch. Het is het dikste boek in de stapel met 900 bladzijden. Hier vermaak ik me wel een weekje mee. Tussendoor ben ik een beetje aan het ijsberen en met dumbbells aan het stoeien. Ik heb gisteren een bilspiertrainvideo bekeken. Omdat ik heb geprobeerd de oefeningen mee te doen heb ik nu spierpijn. In mijn bovenbenen. Ik zal iets niet helemaal goed gedaan hebben.

Eten heb ik nog voldoende hoewel ontbijt, vanille yoghurt en muesli chocolade, bijna op is. Brood heb ik nog, beleg minder. Eind deze of begin volgende week boodschappen doen. Een paar dagen brood zonder beleg kan, maar op is op. Boodschappen doen vind ik eng vanwege COVID-19 die niet goed schijnt samen te gaan met astma. De Toy Dolls zongen het al:”I’ve got asthma.”


Zoals ook zonder COVID-19 heb ik de hele dag muziek op staan. Momenteel veel punkrock. Bad Religion vooral. Die band hoop ik in juni te gaan zien. De concerten van Vader en Bad Cop/ Bad Cop zijn afgelast. Door de bekende problemen was ik waarschijnlijk niet gegaan. Bad Cop/ Bad Cop is verplaatst naar november. Als het meezit kan, wil en mag ik heen. De kaart blijft houdbaar. Vader is nog geen nieuwe datum voor.


Laten we hopen dat de maatregelen tegen COVID-19 doen waarvoor ze bedoeld zijn en we over niet al te lange tijd ons normale leven weer op kunnen pakken. Maar wat ik vooral hoop is dat mensen hier van leren. Dat mensen straks begrijpen dat het helemaal niet leuk is om de hele dag thuis te moeten zitten. Dat niemand er voor kiest om de hele dag thuis te zitten en dat iedereen andere mensen wil helpen. Nou ja, bijna iedereen. Mensen met een goede baan en veel geld kopen de winkels leeg zodat de mensen die onderbetaald het land draaiend houden blij moeten zijn met de restjes. Of niets te eten hebben. Want wat we vooral geleerd hebben is dat de rijken een stelletje egoïstische klootzakken zijn die alleen aan zichzelf denken terwijl mensen die het al moeilijk hebben dat kleine beetje dat ze hebben best willen delen met mensen die helemaal niets hebben.

Laten we dat vooral niet vergeten. Laten we niet vergeten wie ons door de crisis helpen. Want dat zijn niet de directeuren, dat zijn niet de managers, dat zijn niet de kapitalisten. Dat is niet Jort Kelder die vertelt dat hij in één dag €10.000,- verloor op de beurs. Er zijn gezinnen die daarvan een jaar moeten rondkomen. Deze gezinnen moeten om te kunnen eten naar de voedselbank. Omdat de rijken de winkels leeg hamsteren is er niets meer over. Was het niet Motörhead dat een nummer heeft dat “Eat The Rich” heet? Met wie zullen we beginnen?


De mensen die nu thuis kunnen werken moeten toch begrijpen dat ze gewoon gemist kunnen worden. Net zo minderwaardig zijn als euhm. Tja, gewoon net zo minderwaardig als mij. Waar het om draait zijn de mensen die nu werken. Zorgmedewerkers die zijn ontslagen omdat alles goedkoper moet en die nu zonder te klagen het werk weer oppakken om het land draaiend te houden. Winkelmedewerkers die voor een paar euro per uur de vakken vullen. Met alle risico’s van dien.

De mensen die nu het land draaiend houden verdienen het geld. De managers, directeuren, kapitalisten die nu thuis zijn krijgen het geld. Daar gaat toch iets niet helemaal goed lijkt mij.

Alexsander Hesse 2020


Verder lezen:
Voedertijd. Het is zes uur, hij heeft honger.
17 seconden Chantal. Over verplicht solliciteren.
Sociale angst. Bang om aangesproken te worden.


Inhoud.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.