Vannacht heb ik zoals verwacht de halve nacht in bed liggen woelen. Ik heb meer vragen dan antwoorden dankzij het verhoor door de politie. Mijn rechten zijn met voeten getreden. Andermaal is mij duidelijk gemaakt dat de wet voor mensen is gemaakt en dat er geen enkele intentie is om diezelfde wet toe te passen op mij als minderwaardige. Als bijstandsslaaf die het, volgens de gemeente Groningen, volgens aangever, niet waard is om betaald te worden voor werk.

Al snel na thuiskomst kom ik er via een zoektocht op internet achter dat de politie verplicht is om mensen die zijn verhoord als ze er om vragen het verslag van het verhoor mee te geven, artikel 31 sub a Sv. Helaas ziet ook de politie mij niet als mens. De rechten voor mensen gelden niet voor mij. Achteraf heb ik geluk gehad dat de politie leugens in het verslag heeft gezet waardoor ik niet heb getekend.

Dat de agent een grote stapel papieren laat zien die zogenaamd het bewijs vormen, aangever had het volgens de agent goed bijgehouden, maar dat ik het bewijs niet mag inzien zegt natuurlijk genoeg. Ik moet reageren op een aangifte, op bewijzen, die ik niet mag zien. Dat aangever al in 2017 heeft gewaarschuwd dat ik geen recht heb op hulp is voor justitie geen enkel probleem. Ik ben er van overtuigd dat als ik recht had op een advocaat, die aan mijn kant staat, aangever als schuldige zou worden aangemerkt. De leugens van aangever zijn makkelijk te bewijzen maar omdat ik minderwaardig ben, eigendom ben van de werkgever van aangever, wordt er niet eens naar die bewijzen gekeken.


Aangever mailt met een mailadres van WIJ-Groningen om duidelijk te maken dat ik als minderwaardige geen hulp mag zoeken. In het eerste gesprek gaf ze al aan ook werkzaam te zijn bij WIJ-Groningen (haha), dat ze er dus achter zou komen als ik daar in gesprek ging. Zo kan ze haar macht misbruiken om mij andermaal een deel of mijn gehele inkomen af te pakken als ik hulp zoek. Dat aangever het mij in 2017 niet heeft toegestaan mijn klantdossier te controleren zegt veel over aangever. Tot op heden mag ik, mensen hebben dat recht wel, mijn klantdossier niet inzien. De leugens die ze vertelde tegen de ombudsman zijn makkelijk te bewijzen even als de leugens in de mail waarin ze o.a. schrijft dat Groningen de beslagvrije voet berekend zoals op deze website. Ik had zelf al (via dezelfde website) berekend dat er veel te veel werd gekort. Groningen, de werkgever van aangever, doet helemaal niet aan de beslagvrije voet. Tegen de ombudsman zegt aangever dat er alleen een berekening plaatsvindt op verzoek.

Een gesprek dat in april 2018 plaats zou vinden tussen mij en aangever, samen met de toenmalig directeur inkomstenvoorziening, werd door aangever afgezegd.

Vragen van de politie over wat ik dagelijks doe hebben niets te maken met de aangifte door de ambtenaar van de gemeente Groningen maar hebben slechts tot doel mij als minderwaardige te vernederen. Dat ik graag een boek lees maar dat ik dat niet meer kan omdat ik in mijn hoofd de hele dag bezig ben met de haat van aangever en de werkgever van aangever is bekend maar willen ze voor hun eigen plezier graag van mij horen. Dat de agent mij er op moet wijzen dat ik geestelijk beperkt ben gaat ver maar omdat ik dat volgens aangever en haar opdrachtgever ben doet de politie daar aan mee. Mijn huisarts zei afgelopen week nog zeker te weten dat ik niet geestelijk beperkt ben. Ook moet ik er door de politie op gewezen worden dat ik psychisch niet in orde ben. Iets dat na ruim 5 jaar vernedering, haat en aanzetten tot zelfmoord door aangever en haar opdrachtgever niet heel vreemd te noemen is. Helaas grijpt de gemeente in zodra ik hulp probeer te krijgen.

Vragen over drank en drugs gebruik U vindt dat u niet verslaafd bent? (laatste joint is jaren geleden, laatste alcohol 3 weken en ik ben in 2013 gestopt met roken) hebben ook niets met deze zaak te maken, het gaat immers over belediging. Of gaat het om smaad en laster? De agent wist het zelf niet maar het doet ook niet ter zake. Het gaat er om dat mij als minderwaardige duidelijk gemaakt wordt dat ik minderwaardig ben en nooit rechten zal krijgen die een mens wel heeft. Het gaat er om dat het doel van aangever en werkgever, opdrachtgever van aangever, mijn zelfmoord, bereikt wordt. Wat mijn astmamedicatie met de aangifte te maken heeft is mij een raadsel. Toch moest elk medische probleem besproken worden.

Dat de agent aan het eind demonstratief het verslag van het verhoor verscheurt, terwijl hij verplicht was om verdachte het verslag mee te geven, artikel 31 sub a Sv toont andermaal aan dat ook de politie volledig achter het beleid van mijn eigenaar, de gemeente Groningen, staat. Dat de agent er van geniet om mij op deze manier te laten zien dat hij schijt heeft aan de rechten van een verdachte en als hoeder van de wet ver boven mij verheven is kun je natuurlijk verwachten. Waarom is mij anders duidelijk gemaakt door een collega van aangever dat er nog duizenden ambtenaren zijn die mee willen werken aan het beleid dat moet zorgen dat ik uiteindelijk een eind aan mijn leven maak?

Dat de agent op mijn verzoek om te stoppen met langskomen na ieder anonieme telefoontje in opdracht van de gemeente Groningen antwoord dat ze blijven langskomen omdat ze dat nou eenmaal moeten als er anoniem over mij gebeld wordt zegt genoeg. Ik ben nog niet genoeg vernederd. De agenten staan met opgetrokken schouders voor mijn deur. Ze hebben zelf ook geen idee welk smoesje ze elke keer moeten gebruiken om mij de rust, die ik ook volgens de psychiater hard nodig heb, af te pakken. Zodra ze het bloed onder mijn nagels vandaan hebben gehaald, ik kwaad word, vertrekken ze weer. Opdracht geslaagd.

Alexsander Hesse 2020


Meer:
Eindelijk rust. Ik dacht even rust te krijgen dankzij COVID-19.
48. Ondanks de druk van de gemeente om het niet te worden was ik jarig.
Gratis opleiding met baangarantie. Leugens van de gemeente.


Inhoud.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.