Op 18 juli 2019 moest ik mij melden bij Trudy Glastra van BuurtzorgT. PsyQ dat eerst beweerde mij te willen helpen was niet in staat iets voor mij te doen. Zelf was ik de ziektes die ik had volgens PsyQ en die ik vervolgens toch niet had volgens PsyQ meer dan zat. Serieus onderzoek mocht er natuurlijk niet gedaan worden. PsyQ vertelde dat BuurtzorgT goed contact heeft met mijn eigenaar, iets wat een reden zou zijn om juist niet naar BuurtzorgT te gaan. Maar een eigen wil heb ik niet dus moest ik naar BuurtzorgT. Dat Greta Schaafsma, de psycholoog die vond dat ik naar BuurtzorgT moet, niet veel later zelf overstapte naar BuurtzorgT zal puur toeval zijn. Eerst zorgen dat BuurtzorgT klanten krijgt voordat je zelf overstapt kan natuurlijk niet.

Greta Schaafsma is de psycholoog die ik bij PsyQ vertelde dat ik in janken uitbarst als iemand vraagt wat ik doe voor de kost. Even later vroeg Schaafsma lachend wat ik doe voor de kost met het gewenste resultaat. Als je geniet van tranen van ontmenselijkten kun je blijkbaar beter overstappen naar BuurtzorgT. PsyQ stuurt minderwaardigen, die het niet waard zijn om voor de kost te werken, immers naar BuurtzorgT.

In het eerste gesprek met Trudy Glastra bleek al dat er geen budget is om mij vrij te kopen uit de macht van de gemeente. Het recht op een menswaardig bestaan zal ik nooit terug krijgen, recht om zelf mijn inkomen te verdienen ook niet. Wat BuurtzorgT doet is wekelijks in gesprek over mijn minderaardigheid. Mijn verzoek om onderzocht te worden mochten ze niet aan voldoen.

Het tweede gesprek begon met de vraag van Trudy Glastra of ik haar telefoonnummer aan iemand had gegeven. Natuurlijk had ik dat niet gedaan, dat slaat nergens op. Trudy vertelde vervolgens dat Barbera Venema haar had gebeld. Niet op het telefoonnummer dat op de website van BuurtzorgT staat maar op haar rechtstreekse nummer. Barbera Venema is zoals bekend één van de ambtenaren die bijstandsgerechtigden de hopeloosheid van hun bestaan moet laten inzien. Hoe Barbera Venema wist dat ik in gesprek was met Trudy Glastra ben ik nooit achter gekomen. Venema heeft vaker contact gezocht met Glastra met het verzoek om mij de mond te snoeren.

Het contact tussen Venema en Glastra verklaart ook waarom Trudy Glastra mij moest vernederen door te beweren dat ik aan de hand van een oud buurjongetje naar uitzendbureaus moet terwijl Glastra weet dat uitzendbureaus is verboden mij te laten werken. Ook de boetes die ik als minderwaardige krijg als ik toch zelf een betaalde baan accepteer zijn meer dan eens besproken met Trudy Glastra.

Tussendoor moest ik van psychiater Harald Schneider medicijnen slikken. Mij mijn menselijkheid teruggeven mocht Schneider niet maar wel moest ik pillen slikken. Harald Schneider ging tegenover mij zitten met zijn laptop en noemde de medicatie, telkens als ik aangaf het medicijn al te hebben gehad en dat ik er geen baat bij heb gehad kwam hij met een andere, net zo lang tot hij iets vond dat ik niet eerder had gebruikt. Uiteraard was het effect hetzelfde. Ik sliep er niet beter van, kon mijn ontmenselijking niet vergeten maar raakte wel mijn conditie kwijt waardoor ik de deur niet uit kon. Zo waren de werkenden weer even van mij verlost. Mijn verzoek om euthanasie mocht Harald Schneider niet aan voldoen omdat ik niet zelf dood wil maar dood moet van mijn eigenaar, de gemeente Groningen. Schneider wilde mij vrijwillig laten opnemen maar omdat ik akkoord ging mocht ik niet opgenomen worden. Ik wilde immers opgenomen worden en toen moest ook Schneider mij duidelijk maken dat ik geen vrije wil heb. Mensen hebben een vrije wil.

Toen ik mij in maart 2020 moest melden bij Cor ter Stege van de gemeente Groningen moest Trudy Glastra mee naar dat gesprek. Dat ik eind 2019 heb aangegeven dat ik Glastra niet vertrouw doet er niet toe. Ik heb immers niets over mijn leven te zeggen. Mensen in de bijstand bepalen zelf wie er meegaat naar een gesprek, maar zoals bekend word ik niet gezien als mens en heb ik die rechten niet. In dit geval was het voor Cor ter Stege beter dat Trudy Glastra meeging. Tijdens het gesprek was Trudy Glastra het zoals verwacht volledig eens met Cor ter Stege. Telkens als Cor mij wees op mijn ontmenselijking zat Trudy er knikkend bij. Zelfs toen Ter Stege aangaf dat ik nooit mijn eigen wil terug zal krijgen “dat is nou eenmaal besloten en dat gaan we nooit terugdraaien.” was Trudy het er mee eens. ” Hovenier, iets ander wil jij niet doen!” Trudy Glastra was het er mee eens. Dat ter Stege later zichzelf tegensprak door te schreeuwen:” Jij wilt een uitkering!” deed Glastra niet blikken of blozen. Ze was het er mee eens.

Later, buiten, waar Cor ter Stege niet bij was, gaf ze ineens aan dat ze het belachelijk vond zoals Cor ter Stege mij behandelde. Het doet mij vermoeden dat Glastra net als Jan Wolter “Het is beter dat jij een eind aan je leven maakt, anders wordt het een lange pijnlijke dood” Oosterhuis van Lentis wordt bedreigt vanuit de gemeente Groningen met vrienden of familie. Nadat Glastra mijn ID kaart had bekeken (dat was ze tussen juli 2019 en maart 2020 vergeten) en opgemerkte dat ik vroeger wél mooi haar had namen we afscheid.

Mijn nieuwe psychiatrisch verpleegkundige werd Gerard Lohuis. Ook bij Lohuis was het doel dat ik eens in de twee weken kwam vertellen over mijn minderaardigheid en de ontmenselijking in opdracht van GroenLinks en PvdA. Inmiddels stuurde de gemeente Groningen regelmatig politie bij mij langs om mij onder druk te zetten om een eind aan mijn leven te maken. Lohuis beweerde daar iets aan te doen maar deed dat niet of het hielp niet. Na een paar gesprekken was mijn vertrouwen ook in Gerard Lohuis volledig op. Zeker toen hij eiste dat ik beweerde bij een telefoongesprek te zijn geweest. Vanwege mijn geestelijke beperking moest ik toch maar iets dieper in mijn geheugen graven vond Lohuis. Toen ik hem de tijdlijn schetste waaruit duidelijk bleek dat ik niet bij het telefoontje geweest was gaf hij toe.


Toen de gemeente Groningen zijn geduld begon te verliezen en de buurtagent stuurde, de politie liet bellen en een ambtenaar valse aangifte tegen mij liet doen beweerde Lohuis uiteraard weer mij te helpen. Hij zou een advocaat regelen, wat hij niet deed en contact opnemen met het OM wat hij ook niet deed. Op mijn vragen of hij iemand in zijn omgeving heeft waarmee hij door de gemeente Groningen bedreigd wordt wilde hij geen antwoord geven. Volgens mij is geen antwoord in dit geval ook een antwoord. Volgens Gerard Lohuis mocht ik naar een opticien, volgens de gemeente Groningen niet. Toen ik bestraft werd moest Lohuis controleren of de straf er echt was.

Toen ik uiteindelijk mijn huisarts sprak met het verzoek om onderzoek en hulp buiten de macht van mijn eigenaar, moest de huisarts in overleg met Gerard Lohuis. Dat was in september 2020. Van mijn huisarts heb ik niets meer gehoord en omdat ik als minderwaardige geen afspraak mag maken kan ik blijven wachten. Dat assistente Jessie, van Arts en Zorg Hoendiep, opdracht heeft het mantra:” U wilt zelfmoord plegen.” te blijven volhouden zegt genoeg. Smeken om een afspraak met mijn huisarts heeft geen nut, ze bleef dreigen Lentis langs te sturen omdat Lentis al had aangegeven dat het beter is dat ik een eind aan mijn leven maak.

1 oktober 2020 was het laatste gesprek met Gerard Lohuis van BuurtzorgT. Hij zou mij helpen, zou een advocaat regelen, helpen weg te komen uit slavenstad Groningen en regelen dat het OM stopt met de vervolging. Inmiddels heeft het OM mij verhoord. Lohuis heeft geen contact opgenomen en uiteraard zat ik er zonder advocaat. Hulp bij de door de gemeente Groningen veroorzaakte problemen heb ik niet en zolang BuurtzorgT op papier mijn hulpverlener is krijg ik dat ook niet. Ik heb immers hulp volgens mijn huisarts en zorgverzekering. Mijn verzoek om mij vrij te laten wordt door BuurtzorgT niet aan voldaan, smeken om hulp bij BuurtzorgT heb ik al eerder opgegeven. Dat ze onder druk gezet worden door de gemeente Groningen, PvdA wethouder Carine Bloemhoff, twijfelt niemand over. Maar Bloemhoff heeft die macht. Bloemhoff mag mij laten bedreigen door politie, ambtenaren en zogenaamde hulpverleners. Bloemhoff mag werkgevers benaderen en verbieden mij te betalen als ik werk. Bloemhoff mag valse aangifte tegen mij laten doen en mijn bijstand laten afpakken als ik werk zoek of toch een advocaat inschakel. Bloemhoff mag bekenden van mij laten benaderen om duidelijk te maken dat mijn zelfmoord voor iedereen het beste is. Bloemhoff mag mijn verhuurder laten benaderen over mij en een verhuurder opdragen te dreigen mij te korten op mijn uitkering als ik een vraag durf te stellen.

Ik ben het niet waard om betaald te worden als ik werk. Ik ben het niet waard om geholpen te worden met mijn problemen. Ik moet accepteren dat ik geen mens ben, geen rechten heb en dat de meerderheid van de mensen, de werkenden, van mening zijn dat zelfmoord voor mij het beste is. GroenLinks wethouder Mattias Gijsbertsen heeft het besloten en PvdA wethouder Carine Bloemhoff wil het probleem Alexsander Hesse graag tot een goed einde brengen. En dat voor haar goede einde is mijn zelfmoord. De dood van een minderwaardige, van iemand die nooit geboren had moeten worden. Dat zelfs de GGZ meewerkt aan dat beleid zegt genoeg over mij en mijn ontmenselijking. Dat al die ambtenaren die ik netjes heb gevraagd om mij te helpen met een pilletje of poedertje dat mijn dood bespoedigt daar niet aan mogen voldoen zegt veel, zo niet alles, over het genot dat wethouders ervaren van mijn pijn en mijn verdriet. Dat ook BuurtzorgT meewerkt aan de vernedering, de ontmenselijking en weigert mij op een waardige wijze, door euthanasie, te bevrijden van de haat laat zien hoe ver de macht van PvdA en GroenLinks strekt. D66 en Christenunie zitten ook in de coalitie in Groningen.

Ik kan hier nogmaals vragen of iemand een oplossing weet, mij kan helpen, iets kan doen waardoor ik kan blijven leven maar dan val ik in herhaling. Ik ben het leven immers niet waard. Ik ben zelfs het spuitje niet waard dat mij bevrijdt uit de hel die het leven is. En zolang ik te laf ben om braaf voor de trein te stappen zal ik de pijn blijven voelen. De lange pijnlijke dood die mij is voorspeld door Jan Wolter Oosterhuis van Lentis onder bedreiging van wethouder Carine Bloemhoff, die het jongere broertje van Jan Wolter Oosterhuis in haar macht, haar bijstand heeft. Lentis dat mij net als BuurtzorgT, PsyQ, en al die anderen niet mag helpen. Er is slecht één manier om vrij te zijn. En dat is de dood.

Bij elke steek in mijn hart hoop ik dat het afgelopen is maar elke ochtend voel ik weer de pijn van het ontwaken. Het leven in de hel van GroenLinks en PvdA, D66 en ChristenUnie. De hel van BuurtzorgT die geniet van mijn pijn. “ Wat doe jij voor de kost, haha.” Geniet van mijn verhalen over ontmenselijking, leugens over hulp waar ik helemaal geen recht op heb. Beloftes waarvan ze weten dat ze niet nagekomen mogen worden.

Ruim anderhalf jaar doet BuurtzorgT alsof ze mij helpen. Ruim anderhalf jaar heeft BuurtzorgT al contact met mijn eigenaar over mij. En ruim anderhalf jaar ben ik geen stap verder gekomen. Wat er mis met mij is, wat de reden is dat ik geen mens mag zijn, geen mensenrechten heb willen ze mij niet vertellen. Mogen ze mij niet vertellen. Maar als er ergens een hulpverlener is die mij wel zou willen helpen doe dan geen moeite. BuurtzorgT zal er, in opdracht van de gemeente Groningen, in opdracht van wethouders van GroenLinks en PvdA, alles aan doen om te voorkomen dat ik die hulp krijg.

Op 28-10-2018 zat Gerard Lohuis in een aflevering van Radar. Ze krijgen 75% van de vergoeding van de zorgverzekeraar vertelt hij. Welk percentage van de zorg ze bieden wordt niet over gesproken. Hij vertelt het goed, hij klinkt geloofwaardig maar mij mogen ze niet helpen. Het enige wat ik vraag is mensenrechten. Maar helaas is zelfs dat voor mij al teveel gevraagd. Al kreeg ik maar 75% mensenrechten. Maar dat mag natuurlijk niet van de gemeente Groningen. Met 75% werken zou ik uit de macht van de gemeente zijn, dat zal nooit toegestaan worden. Daarom zal BuurtzorgT mij nooit helpen behalve op papier, zo verdient BuurtzorgT aan mij en kan mijn huisarts geen hulp regelen buiten de macht van mijn eigenaar. Op papier heb ik immers hulp. Dankzij Radar heb ik mijn psychiatrisch verpleegkundige na 5 maanden wel weer eens gezien.

Alexsander Hesse 2021




Ik schrijf veel liever over:
Het nichtje van mijn vrienden. Mijn eerste zoen.
Kerstkaartje van Thea en Martin. Wie zijn het?
Escargots. Toen mocht ik nog werken.


Inhoud.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.