Het was zo’n jongerencamping op een eiland, begin jaren negentig. Ze waren met twee stellen en twee mannen. Jongens eigenlijk nog. Als ze ‘s nachts niet gelijk in slaap vielen konden ze het ene stel horen neuken en de man van het andere stel horen smeken om te mogen neuken. Dat werd ruzie. De volgende ochtend bij het ontbijt kon je aan de gezichten zien welk stel bij welk geluid hoorde.

Na een week vakantie gingen ze naar huis. Een stel, een vrouw en drie mannen. Jongens eigenlijk nog. Voor het eerst alleen op vakantie zonder volwassenen. Voor het eerst op vakantie als volwassenen. Het was de vakantie van hun leven al wisten ze dat toen nog niet. Ze hadden zoveel gezopen als ze zich konden herinneren. Hadden vrienden gemaakt en weer verloren. Nu stonden ze op de boot, de koude zeewind door de wilde haren. Jongens waren mannen geworden, stellen waren single geworden. Het leven kon nu echt beginnen. Hun dromen zouden waarheid worden.

Hun wegen scheiden zich. Langzaam maar zeker verloren de vrienden elkaar uit het oog. De één kreeg een baan in het zuiden, de ander een vrouw in het buitenland. De twee mannen, jongens eigenlijk nog, kregen ruzie.

Alexsander Hesse 2018


Meer leesvoer:
Haar naam intoetsen in Google. Doe het niet!
Bijstand op maat, de brief. Wat klopt er niet?
Controle. Heeft u een hond? Woont u alleen?


Gedichten


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.