Als ik denk aan machtsvertoon in een sportschool denk ik in eerste instantie aan de stoere mannen en vrouwen die voor de spiegel hun spieren laten zien en zelf staan te bekijken, met gewichten bezig zijn, steunend en kreunend om anderen hun kant op te laten kijken.

Zelf ben ik niet zo breed en gespierd. Dat wat ik in de sportschool doe compenseer ik met eten en drinken waardoor het niet opvalt. Als ik na een meisje van half mijn lengte, half mijn leeftijd en half mijn gewicht een krachtapparaat gebruik moet ik het gewicht halveren.

Dit gaat echter om het machtsvertoon van de leidinggevende naar een in haar ogen minderwaardig persoon, de schoonmaakster. Hoe moet je als leidinggevende en dan zeker als nieuwe leidinggevende duidelijk maken dat je meer bent dan een ander, de ander laten zien dat ze niets voorstelt.

Deze dame was heel duidelijk, er was iemand die drinken had laten vallen en hierdoor plakte de vloer. De schoonmaakster kwam beneden met haar kar met mop. Het eerste wat de leidinggevende deed was het wantrouwen in de schoonmaakster laten zien, ze probeerde de mop te pakken om te laten zien dat zij het zelf beter kon. Tot mijn genoegen lukte het haar niet de mop los te krijgen waardoor de schoonmaakster, die met één soepele beweging de mop van de kar haalde, gewoon haar werk kon doen.

Toen de schoonmaakster het stuk dat plakte aan het moppen was zag ik de leidinggevende net doen alsof ze boekjes op tafels aan het recht leggen was, ondertussen was ze de schoonmaakster duidelijk vol wantrouwen in de gaten aan het houden. De schoonmaakster deed gewoon haar werk.

Deze leidinggevende is aangenomen bij de sportschool nadat een medewerkster die al langer bij de sportschool werkte was afgewezen voor een leidinggevende functie. Ze was te sociaal.

Het plakkende gedeelte was gedaan en daar was ze weer. Demonstratief liep de leidinggevende over het pas gemopte deel. Tot haar ongenoegen plakte het niet meer, de schoonmaakster had haar werk dus goed gedaan. Een complimentje? Nee, dacht het ook niet. “Nou, nu maar hopen dat het niet meer plakt.” sprak ze terwijl ze wist dat het niet meer plakte, ze liep er immers overheen. Dit was dan ook om duidelijk te maken dat het niet meer plakken van de vloer meer toeval was dan dat het kwam door het vakkundig moppen door de schoonmaakster. Jammer, maar helaas zijn de verhoudingen tegenwoordig zo. De één heeft macht en moet dat laten zien, de ander moet buigen. Het is politiek, dat de leidinggevende een nep blonde Nederlandse is en de schoonmaakster van buitenlandse afkomst zal dan ook geen toeval zijn.

Deze gedragingen zie je helaas steeds vaker, zelf heb ik dit ook meegemaakt als uitzendkracht. Ik stond dozen op een pallet te stapelen volgens het in een schriftje aangegeven systeem. Een vaste kracht stapelde alles wat ik had gestapeld af en toen de productieleider langs kwam vertelde hij hem dat ik het verkeerd had gestapeld. Vervolgens stapelden ze het samen precies zo op als ik het ook had gestapeld om mij vervolgens nog verwijtend te melden dat ik beter op moet letten. Hij was een vaste kracht, ik was een net nieuw uitzendkrachtje die even op zijn plek gezet moest worden.

Bij een ander bedrijf ging zelfs het verhaal dat ik geen cijfers kan lezen. Ook dit verhaal was door een vaste kracht bedacht om zijn plekje veilig te stellen. De voorman was erg tevreden over mij en dan ben je geen collega maar een concurrent.

Ik heb een man gesproken die bang was er bij een volgende reorganisatie uit te vliegen, hij was 56 jaar en zei:” Als ik nu ontslagen word vind ik nooit geen werk weer.” Ik vond dit erg positief en ben er van uit gegaan dat hij bedoelde dat hij geen werk weer dacht te vinden. Telkens als ik overwerkte was hij er ook, hij wilde liever niet en ook zijn vrouw en kinderen waren er niet blij mee:” Maar doe ik het niet dan ben ik zeker de eerste die er uit gaat de volgende keer.” De angst om ontslagen te worden is groot.

Was de vaste medewerker toen ik net begon met werken, jaren geleden, nog blij met mij als uitzendkracht, de laatste jaren zien ze je liever gaan dan komen, iedereen is een concurrent geworden. De vaste kracht is één reorganisatie verwijderd van het uitzendkracht zijn. Als hij geluk heeft. Met een beetje pech krijgt hij tijdens het aanvragen van de uitkering na zijn ontslag al te horen dat er werk voor hem is. Bij hetzelfde bedrijf. Met behoud van uitkering.

Hij moet werkervaring opdoen.

Alexsander Hesse 2016


Ook over sporten:
Nahup. Turnen als drinkspel.
Ik hoef jouw kont niet te zien. Gedicht.
Goede voornemen sporters. Die zijn snel weer weg.


Inhoud.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.