Toen ik als klein jongetje onder bedreiging iedere zondag de Kruiskerk in Delfzijl werd binnengebracht had ik veel vragen. Ik stelde die vragen. In het begin tenminste. Toen ik ouder werd had ik mijn mond te houden want:” Met jou valt toch niet te praten.” Inmiddels begrijp ik dat religie, de leugens over God, niet te verdedigen zijn en het dus wel op die manier afgedaan moet worden. Vandaar ook het:” Papa moet jou wel slaan.” Bange kinderen durven geen vragen te stellen.

Toen ik de vragen nog durfde te stellen begreep ik niet waarom er werd gezegd dat zondag een rustdag is waarop niet gewerkt mag worden terwijl het (godverdeteringkut) juist de dominee is die op zondag zijn werk doet. Van mijn moeder kreeg ik het standaard antwoord:” Dat is nou eenmaal zo.” Ook ome Gerrit, geen oom maar de buurman, moest op zondag werken. Hij werkte in een fabriek. Dat er van God en kerk op zondag gerust moest worden was dan wel zo maar ome Gerrit moest werken. Dat was blijkbaar belangrijker. Ome Gerrit was slaaf van kerk en kapitaal waarbij kapitalisme boven religie staat.

Elke zondag gingen we na de kerkdienst naar mijn opa en oma. Na verloop van tijd werd ik dan door mijn vader de kamer uit geslagen en stond ik achter het huis te janken tot we naar huis gingen. “Ik moet mij voor jou schamen.” kreeg ik dan naar mijn hoofd van mijn moeder. Voor mij was het geen rustdag.

De vraag waarom ik bij de ouders van mijn moeder wel maar bij de ouders van mijn vader niet de kamer uit geslagen werd durfde ik pas te stellen toen ik het huis uit was. Veilig via de mail omdat ze mij toch blijven confronteren, mijn eigen leven niet gunnen. “Wij hebben jou dit leven gegeven dus wij bepalen wat er mee gebeurd.” Ik bleef vragen en smeken om te stoppen met de confrontatie maar ze blijven doorgaan. Antwoord op de vraag heb ik uiteraard nooit gehad. Ik denk dat ik het antwoord zelf inmiddels wel weet.

Alexsander Hesse 2019


Meer lezen:
Bang voor de bibliotheek. Openbaar? Daar doen wij niet aan. Dat is slecht.
Hij kan de slaap niet vatten. Omdat hij bang is voor zijn ouders.
Mijn weg. Gedicht van een man die zijn eigen weg niet mag bepalen.


Inhoud.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.