Afgelopen vrijdag heb ik de intake bij PsyQ gehad. Zwaar en emotioneel. Over veel dingen gepraat die ik liever wil vergeten. Het vakantiehuisje met rieten dak waar mijn moeder naast het bed stond te schreeuwen:” Jij hoeft niet zo te hoesten en te blaffen, we gaan hier toch niet weg, we hebben hiervoor betaald.” Ja, mijn ouders betalen voor een huisje waarvan ze vooraf weten dat hun kind, met astma, ziek wordt. Vinden ze leuk. Toen we weer thuis waren en het hoesten en piepen voorbij was bevestigde dat voor mijn ouders dat ik besta om hun dwars te zitten. Ze bleven het tegen mij gebruiken als er een vakantie geboekt werd:” Als Alexsander weer gaat liggen hoesten en blaffen hoeft het van mij niet, dan vind ik er niks aan.”

Het doelpunt dat ik scoorde. Al die keren dat volgens mijn moeder kennissen en familie hebben gezegd dat ze mij ook een mislukking vinden. Het geschreeuw als ik ‘s avond naar de w.c. moest:” Er kan maar beter poep in de w.c. liggen anders hoef je er niet uit te komen.” Het:” Niemand zal jou ooit aardig vinden.” dat mij ingeprent moest worden. Al die keren:” Papa moet jou wel slaan want dat staat in de bijbel.” Vele keren hebben ze mij duidelijk gemaakt dat ik een mislukking ben, de straf die ze van God, hun heiland hebben gekregen. Eert uw vader en uw moeder. Het gewenste kind, geen astma en geen slechte ogen, kwam zes jaar na mijn geboorte.

Natuurlijk vertelde ik over de ambtenaren:” Jij bent het niet waard om betaald te worden voor het werk dat jij doet.” en:” Als ik jou vader was geweest had ik jou ook mishandeld.” en al die andere opmerkingen en dreigementen. Ze werken allemaal nog bij de gemeente. Mogen nog dagelijks mensen duidelijk maken dat zelfmoord echt het beste is. Ik vertel over de straffen die ik heb gehad voor mijn pogingen om uit de bijstand te ontsnappen. Wie ik als contactpersoon heb opgegeven vraagt ze. Ik antwoord dat ik die niet heb. Geen contact meer met familie. Dat het voor mijn neefjes beter is dat er geen contact is met de mislukking die hun oom is.

Ze heeft mijn boze reactie op de vragenlijst gelezen en heeft gemerkt wat mijn trigger is. Wat verwachten ze dan? Ze vragen of ik werk heb en als ik aangeef dat niet te hebben, de optie ‘mag niet’ staat er niet tussen, is de volgende vraag volgens Gronings gebruik:” Hoe lang zit je al thuis?” Want ook PsyQ blijkt van de ‘Arbeit macht frei’ club te zijn. Ik vertel dat ik de klap in mijn gezicht van een leraar niet erg vond, wel dat mijn buurjongetje het zag. Die zou het thuis vertellen en zo zouden mijn ouders er achter komen en ik thuis nogmaals de wind van voren krijgen. En zo geschiede

Ik heb gehuild. Ik ben boos geweest. Ik heb verteld wat ik wilde vertellen hoewel ik onderweg naar huis nog genoeg wist dat ik niet had verteld. Het probleem is duidelijk. Mijn door ouders en ambtenaren ingeprente minderwaardigheid is duidelijk. Dat mijn ouders vlak voor nieuwjaar nog even moeten mailen om mij te confronteren zegt voldoende. Volgende week heeft de vrouw die ik sprak overleg en vrijdag heb ik een gesprek over de behandeling.

Telkens als er iets positiefs is, geloof het of niet maar er zijn mensen positief over mij, word ik naar beneden getrokken door ouders of ambtenaren die mij willen confronteren met mijn minderwaardigheid. Daar moet ik mee leren omgaan. Ik zal het verleden nooit vergeten maar er moet iets te doen zijn om mij een gevoel te geven dat er een toekomst is. Dat ik iets waard ben. Dat de overgrote meerderheid van de mensen mij het liefst ziet sterven zal misschien niet zo zijn maar het voelt wel zo. Met dank aan ambtenaren en ouders.

Na mijn intake loop ik langs de supermarkt. Ik koop twee pakken ijsjes en een zak chips. De veters voor mijn schoenen vergeet ik dit keer niet. Thuis eet ik de ijsjes, zoals meestal, veel te snel op met tussendoor de chips. Nu heb buikpijn, pijn aan mijn gebit en ben ik misselijk. Lichamelijke pijn is minder erg dan geestelijke. Het kan zijn dat mensen met lichamelijke pijn daar anders over denken.

Alexsander Hesse 2019


Meer over PsyQ:
Geen festival, ziek! Doelbewust ziek gemaakt.
Een week eerder naar PsyQ. Acht maanden min een week.
Inschrijfformulier PsyQ. Ik ben toch niet gek.


Inhoud.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.