Even voorbij het station komt de psychiatrisch verpleegkundige (verder afgekort als p.v.) mij voorbij fietsen. “Ik ben op tijd.” zegt ze. Volgens mij is ze vroeg. Tien minuten voor aanvang van het gesprek met Cor ter Stege loop ik door de draaideur aan het Harm Buiterplein in Groningen. Tijd genoeg om naar het toilet te gaan. Mijn handen was ik na gedane zaken. Als Cor ons komt ophalen zegt hij dat we geen handen schudden vanwege het coronavirus.

In kamer 21 zitten we. Cor aan één kant van het bureau, ik met p.v. aan de andere. Cor vraagt hoe het gaat, ik vertel dat het slecht gaat. Vertel over de dreiging, geef aan dat Cor zelf contact heeft gehad met uitzendbureaus over mij om duidelijk te maken dat ik niet mag werken. Hij ontkent maar geeft wel toe dat hij over mij gesproken heeft en heeft het over mijn favoriete werk. “Hovenier, iets anders wil jij niet doen.” Ik word boos. Ik heb niets met hovenier. Ik heb iets met creatief werk, met ICT, maar ik mag niet werken en geen opleiding. Cor geeft toe gesproken te hebben met mijn oud buurman. Volgens Cor heeft mijn oud buurman, die ik al 25 jaar niet heb gezien, hem aan de telefoon verteld dat ik niets anders wil. Ik zeg dat ik gewerkt heb maar nooit als hovenier. Dat de gemeente dat weet. Mijn opmerkingen over de 10.000 euro boete en de bedreigingen van WIJ Groningen en Gerry Hitman mag hij niet op in gaan.

Ik heb geluk dat Gijsbertsen weg gaat volgens Cor. Ik ben benieuwd of de haat van de gemeente echt stopt. Of de gemeente het verbod op het accepteren van betaalde arbeid opheft. De boete die ik tot september 2022 moet betalen zal blijven staan. Had ik maar niet moeten proberen om uit de macht van GroenLinkswethouder Mattias Gijsbertsen te ontsnappen.


Vervolgens moet Cor nog een stap verder gaan. Hij probeert te stoken tussen mij en p.v. door te beweren dat p.v. contact over mij heeft met WIJ Groningen. P.v. ontkent dat. Ze spreken wel met WIJ Groningen maar niet over mij. Ik ben bij BuurtzorgT gekomen nadat PsyQ mij heeft afgeschoven. Bij PsyQ kwam ik nadat ik op mijn verjaardag, 5 juni 2018, verbaal ben aangevallen door Judith van der Meché en Sebastiaan Haykens. Cor wil precies weten hoe ik bij BuurtzorgT en PsyQ terecht ben gekomen. Later beweert hij dat alles verder via een arts van de gemeente gaat. Cor zal zich daar vanwege mijn privacy niet mee bemoeien.

P.v. zal gegevens over huisarts en psychiater doorgeven. Psychiater heeft al aangegeven dat het goed zou zijn dat ik eindelijk ontlast wordt. Eindelijk rust krijg. Betaald werk zou beter zijn maar dat ben ik zoals bekend niet waard. “Natuurlijk mag jij wel werken Alexsander, wij willen jou graag helpen om het werk te vinden dat bij jou past. Een opleiding is ook geen probleem, we hebben liever dat je aan het werk gaat, gewoon betaald, dan dat je levenslang in de bijstand blijft.” Dat heeft Cor ter Stege niet gezegd. Natuurlijk niet, dat begrijpt iedereen. Ik mag immers niet werken, ben het niet waard om betaald te worden.

Ik leg Cor nogmaals uit dat een uitnodiging geen uitnodiging is maar een eis, dat een vraag van de gemeente geen vraag is maar een eis. Cor moet nog even laten merken dat ik kies voor een uitkering, dat daar rechten en plichten aan vast zitten. Mijn opmerkingen over het verbod op betaald werk mag Cor ter Stege natuurlijk niet op in gaan. Dat mij verteld wordt dat een moslima wel een opleiding krijgt omdat de GroenLinkswethouder mij racistische opmerkingen wil ontlokken bevestigd hij maar verder gaat hij ook daar niet op in. De Oekraïense die voor zo’n 70 bijstandsgerechtigden in gebrekkig Nederlands moet vertellen dat zij wél een opleiding mag, dat zij wél uit de bijstand mag hebben we het niet over. De reden was uiteraard hetzelfde. Een GroenLinkswethouder die racistische opmerkingen wil van bijstandsgerechtigden.

Cor zegt dat hij ook naar het Harm Buiterplein moet, dat zijn baas het niet zou accepteren als hij niet komt. Dat zegt hij om duidelijk te maken dat ik niet moet zeuren. Het is zijn werk, ik moet rondkomen met een uitkering omdat ik niet mag werken. Ik word boos, ik word vaker boos want ik mag niet werken, heb geen eigen wil. Met stemverheffing geef ik nogmaals aan wat de gemeente heeft gedaan om mij voor de trein te krijgen. Begeleiders van ‘Bijstand op Maat’ die verboden is mij naar een betaalde baan te begeleiden. De 10.000 euro boete, de vordering, de constante dreiging. Hij reageert op mijn stemverheffing, dat ik rustig moet doen. Wat de gemeente doet om mij voor de trein te krijgen reageert hij uiteraard niet op. Dat mag niet van de wethouder.

Als Cor ter Stege zich aan zijn afspraak houdt heeft hij contact met een arts van de gemeente en krijg ik eindelijk schriftelijk, ondertekend, dat ik niet meer lastig gevallen word door de gemeente Groningen. Het recht op betaalde arbeid krijg ik nooit terug al mag Cor dat niet eerlijk toegeven van zijn baas, wethouder Mattias Gijsbertsen. Solliciteren en vervolgens uit moeten leggen aan de werkgever dat ik het werk niet mag doen is dan voorbij. Dat solliciteren zien we ook in de tranentrekker ‘I, Daniel Blake’. Toen we de film keken met deelnemers van ‘Bijstand op Maat’ zei Sebastiaan Haykens dat hij de film ook had gekeken met ambtenaren van de gemeente Groningen. Smalend merkte Haykens op dat ambtenaren beweerden:” Zo doen wij dat niet in de gemeente Groningen.” Later deed hij het zelf. Dat u reclame ziet is in opdracht van Sebastiaan Haykens, in opdracht van de gemeente Groningen. Ik zou er geld mee verdienen moest hij liegen. Ik wacht rustig af. Ooit zal ik wel iets betaald krijgen. Het zal minder zijn dan de kosten voor de website maar uiteraard wel verrekend worden met de bijstand. Hoe vaak inkomsten van de bijstand af gaan hangt af van de volgende wethouder. Of die daarna want eerder heb ik geen inkomsten van de website. Vanaf €70,- betalen ze uit en daar ben ik nog lang niet.

Uit het gesprek met Cor ter Stege blijkt andermaal dat de gemeente geen enkele intentie heeft om mij ooit nog levend uit de bijstand te laten. Dat ze met anderen over mij spreken en wat anderen over mij zeggen als waarheid aannemen terwijl dat haaks staat op wat ik beweer en wat ik heb laten zien zegt genoeg. “Hovenier, iets anders wil jij niet doen.” Werkenden zijn betrouwbaar en bepalen wat ik wil, al heb ik ze 25 jaar niet gezien. Ik heb bijstand en ben dus niet betrouwbaar volgens de gemeente Groningen. Ik kies voor een uitkering, ik kies voor bedreiging, ik kies voor haat, ik kies ervoor om thuis te blijven. Of zou ik toch liever iets anders doen?

Alexsander Hesse 2020


Wat ik schrijf als ik wel rust in mijn kop heb:
Alleen de achterkant.
Alles kleiner dan drie.
Een jonge dame in een kort zwart jurkje.


Inhoud.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.