Sinds vrijdag heb ik regelmatig hoofdpijn. De oorzaak is het constante gesis en gepiep van het luchtventilatiesysteem dat op volle kracht draait. Vrijdag heb ik er al over gebeld met Energiewacht maar toen maakten ze duidelijk dat mijn hoofdpijn niet hun probleem is. Ze konden er om lachen en de grap dat ik het zelf uit moet zetten moest gemaakt worden. Een week eerder werd al duidelijk dat het systeem vanaf het dak aangedreven wordt en dat ik daar niets aan kan doen. Ook de stroom afzetten heeft geen nut. Maandag komen ze langs beloofden ze uiteindelijk.

Vandaag is het maandag en ik zat dan ook om 6:45 uur in de woonkamer. Ik verwachte echt dat Energiewacht langs zou komen en het probleem op zou lossen. Ik weet natuurlijk dat ze niet in mijn woning hoeven te zijn maar ik weet ook dat het smoesje ‘u was niet thuis’ snel gemaakt is dus ik was thuis. De hele dag. In het gesis en gepiep. Mijn koptelefoon durfde ik niet op te doen uit angst dat ik de bel niet zou horen.

Vanmorgen om 9:45 uur hoorde ik deuren van een auto dichtslaan en sinds de gemeente Groningen heeft besloten om ook de politie in te schakelen om mij psychisch nog verder te slopen schiet ik dan gelijk in de stress. Er stond een auto van Energiewacht op de parkeerplaats en ik dacht dat het probleem opgelost zou worden. Beetje dom!

Mijn intercombel ging niet maar ik weet dat ik niet de enige in de flat ben met problemen met het luchtventilatiesysteem dus ik wacht rustig af. Op het moment dat ik mijn geduld begin te verliezen kijk ik nogmaals naar buiten en zie dat de auto van Energiewacht weg is. Wat ze hebben gedaan weet ik niet maar het probleem hebben ze niet opgelost. Mijn koppijn moet blijven.

Hoe langer de dag duurt hoe meer ik het vermoeden krijg dat het probleem helemaal niet opgelost gaat worden. De kans is groot dat mijn eigenaar, de gemeente Groningen, op de hoogte is van het probleem en wat is dan mooier om even contact met Energiewacht op te nemen. Ik moet de pijn voelen en de gedachten aan zelfmoord ervaren. Het is ze gelukt. Alweer.

Als Energiewacht om welke reden dan ook het probleem vandaag niet kan oplossen zou je verwachten dat ze even contact opnemen en uitleg geven. Niet bij een minderwaardig bijstandsslaaf dat ook nog eens meerdere keren via een betaalde baan heeft proberen te ontsnappen uit de macht van zijn eigenaar.

Mijn psychiatrisch verpleegkundige kan nog zo beweren dat ik niet minderwaardig ben en dat ik dingen moet doen die ik leuk vind maar zoals bekend mag ik dat niet van mijn eigenaar. De gemeente Groningen beheerst mijn leven en dat zal, zo is nou eenmaal besloten, nooit teruggedraaid worden. Ik ben de tel inmiddels kwijt hoe vaak ze hebben ingegrepen als ik even dacht te mogen blijven leven. Ik weet inmiddels niet meer wie ze allemaal hebben gebruikt tegen mij. Een paar jaar geleden was ik universitair niveau en geschikt voor ICT maar uiteraard mocht ik daar niets mee doen. Nu ben ik MAVO, productiewerk. Maar ook daar mag ik niets mee doen. Ik ben het niet waard om betaald te worden als ik werk.


Toen vrijdag de herrie begon was ik aan het lezen in het boek ‘De Testofactor’. In het begin worden de belangrijkste hormonen omschreven. Bij bijna alle problemen die er zijn wordt als één van de oplossingen gegeven dat de stress verlaagd moet worden. Mocht je dus willen dat iemand juist wel gezondheidsproblemen krijgt dan moet de stress verhoogd worden. Waarmee ik natuurlijk helemaal niet wil zeggen dat ambtenaren of wethouders in de gemeente Groningen dat boek hebben gelezen. Ik zou niet durven.
113 bord bij spoor Friesestraatweg Groningen

Alexsander Hesse 2020


Wat ik schrijf als de gemeente mij met rust laat:
Vakantieliefde. Zoenen mocht niet meer van de badmeester.
Opgeruimd. Kasten opruimen, wat ik niet gebruik naar de kelder.
Huisgenoten. Gelukkig had ik de kamer het dichtst bij het toilet.


Inhoud.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.