Vanmorgen werd ik gebeld door een mevrouw van de gemeente Groningen.
“ Je heb gesolliciteerd als magazijnmedewerker bij Primark en hebt maandag een gesprek.” was het eerste wat ze zei. Ik ontkende dit.

Ik legde uit dat ik niet had mogen solliciteren als magazijnmedewerker. Volgens de ambtenaar had ik een brief naar Primark gestuurd over de bijeenkomst. Wederom onjuist. “Maar jij hebt er iets over gepost op Facebook?” probeerde ze. Dat is juist. Dat was bij Primark terecht gekomen en dit was de reden dat het gesprek niet door gaat. Ik nam het niet serieus volgens de mevrouw van de gemeente. Ik had er niet over mogen schrijven, dat was dom, niet weer doen.

Dus ik ga naar een bijeenkomst van Primark, ik solliciteer bij Primark, krijg een uitnodiging voor een gesprek van Primark maar als het gesprek niet doorgaat, word het afgezegd door de gemeente Groningen in opdracht van Primark. Ik vraag mij af wie het in Groningen voor het zeggen hebben, de inwoners, de gemeenteraad, het college van burgemeester en wethouders of toch Primark.

Dat ik op verkoopmedewerker had gesolliciteerd wist de ambtenaar niet en zoals het een goed ambtenaar betaamt werd de schuld bij mij gelegd. “Jij zult wel iets verkeerd hebben gedaan op de computer.” “Nee, ik mocht van Primark niet solliciteren op magazijnmedewerker maar moest solliciteren op verkoopmedewerker.” “Dat zul jij dan wel verkeerd hebben begrepen.” was haar reactie, want de ambtenaar moet duidelijk blijven maken dat de labbekak, de werkschuwe in zijn of haar ogen te dom is om een simpele opmerking of zin te begrijpen. Denigreren is hun hobby, ambtenaar hun beroep. “Er werd letterlijk gezegd dat je alleen mocht solliciteren op magazijnmedewerker als je minimaal 30 jaar ervaring hebt in een magazijn van een kledingwinkel, wat heb ik hier niet goed aan begrepen?” Ze was even stil.

De ambtenaar die mij belde is mijn oud klantmanager en kent mij dus al jaren, ze weet ook dat ik dwangarbeider ben geweest bij zowel Burgerhout als IKEA. Dit is overigens niet de ”Jij gaat dit doen want anders…..” ambtenaar.

Dit is de ambtenaar die mij een officiële waarschuwing heeft gegeven toen ik na ongeveer een maand, na bedreiging door de voorman ben gestopt bij Burgerhout. Ze zou het mij vertellen als er iemand wel een vaste baan of opleiding aan over zou houden, toen was het net nieuw. Inmiddels zijn we 5 jaar verder en is er dus nog niemand die een betaalde baan of opleiding heeft overgehouden aan de afspraken tussen de gemeente en Burgerhout. Zonder dat er in 5 jaar tijd ook maar 1 uitkeringsgerechtigde uit de uitkering is geholpen hebben de gemeenten Groningen en Assen in december besloten om een nieuw contract af te sluiten met Muelink & Grol en Burgerhout voor nog eens 70 dwangarbeiders.

De ambtenaar die mij belde begreep dat ik wantrouwend ben en was het er mee eens dat ik niet geschikt ben als verkoopmedewerker. Uitleggen dat ik hierop moest solliciteren kon of wilde ze niet. Dan leg ik het haar wel uit, dacht ik.

Dat ik niet mag solliciteren op een functie waar ik geschikt voor ben maar moet solliciteren op een functie waar ik niet geschikt voor ben deed mij al vermoeden dat het niet om een serieuze betaalde baan ging. Dat het gesprek nu vanwege mijn cynisme niet doorgaat bevestigd mijn vermoeden.

Meerdere keren heb ik in het gesprek met deze ambtenaar aangegeven dat ik graag aan het werk wil. Dat ik graag een opleiding wil is bij deze ambtenaar al jaren bekend, dit word echter standaard geweigerd omdat daar geen budget voor zou zijn. Het budget voor nog 20 jaar uitkering is er blijkbaar wel. Of hoopt men bij de gemeente Groningen op een door mijzelf gekozen voortijdig einde?

Voor iedereen die via een werken zonder loon constructie word ingezet bij bedrijven als Burgerhout, Muelink & Grol en al die andere bedrijven word er iemand anders werkloos. Omdat het gaat om uitzendkrachten of tijdelijke contracten waarvoor dan geen werk meer is valt dat verder niet op. Toch werkt een gemeente als Groningen hier graag aan mee, volgens mij kan dat alleen maar zijn omdat deze nieuwe werklozen vervolgens richting afstand tot de arbeidsmarkt gebracht worden en daarna ook als dwangarbeider op de arbeidsmarkt terugkomen. Dat kan zelfs bij bedrijven waar ze voorheen betaald hebben gewerkt.

In het gesprek over het niet hebben van het gesprek bij Primark heb ik meerdere keren laten horen dat ik er van uitga dat het gaat om werken zonder loon, dwangarbeid. Dit is door de ambtenaar die ik sprak niet bevestigd, het werd ontweken. Maar als het zou gaan om betaalde banen had ze dat volgens mij wel heel duidelijk laten horen.

“Nee, Alexsander dat zie je verkeerd, elke medewerker die word aangenomen krijgt een betaalde baan!! Echt waar, dat is de afspraak en daar houden we Primark aan!!”

Ze heeft het niet gezegd.

Alexsander Hesse 2016


Meldpunt werken zonder loon: swzl@fnv.nl

Meer over werken zonder loon:
Leerwerkplek of dwangarbeid. Ze doen alsof het een leerwerkplek is.
De groene stoel. Geen cao loon voor vluchtelingen.
Driewerf hoera! Betaalde banen worden onbetaalde participatiebanen.


Inhoud.