Door het raam ziet hij de regen voorbij vliegen. Horizontaal of verticaal, dat haalt hij altijd door elkaar. Van rechts naar links. Een klein beetje schuin naar beneden hoewel de druppels soms juist omhoog lijken te gaan. Het waait, het regent en het is duister voor het uur van de dag. Geen strandweer, vind hij. Af en toe vliegt er een blad van een boom voorbij. Het is herfst.

Hij gaat even op het balkon kijken. Altijd lachen, de mensen die, vooral tegen de wind in, op hun fietsje pogen vooruit te komen. Hij staat even te kijken maar er is niemand buiten. Behalve het weer is er niets te beleven. Een harde windvlaag besluit de regen in zijn gezicht te blazen. Hij gaat naar binnen waar hij een blad uit zijn haar trekt. De tachtig haren die een mens per dag mag verliezen trekt hij in één keer mee uit zijn hoofd. “Kloten weer.” mompelt hij terwijl hij de kachel aan zet.

Alexsander Hesse 2018


Ook koud:
Gevoelstemperatuur. Vanachter het raam lijkt het zomer.
Werk.nl. Nep vacatures als de website al in de lucht is.
Pessimisme kun je leren. Over de bundel van Lévi Weemoedt samengesteld door Ôzcan Akyol.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.