Nadat ik mij op 5 juni 2018 bij de huisarts heb gemeld na weer een persoonlijke aanval in opdracht van wethouder Gijsbertsen moest ik 8 maanden wachten voordat ik langs mocht komen bij Lentis. Dom als ik ben had ik niet door dat het doel van die lange wachttijd was dat ik de afspraak niet zou halen. Dat ik tussendoor de moed zou verzamelen om een eind aan mijn leven te maken. Voor waardige werkenden is de wachttijd korter gaven ze later toe.

Dat toen de afspraak dichterbij kwam meerdere ambtenaren mij extra onder druk moesten zetten om toch eindelijk eens voor de trein te springen zal niemand verbazen. Ook toen was ik te laf. Gewoon te laf om een eind aan mijn leven te maken. Excuses aan iedereen die voor GroenLinks, de club van Gijsbertsen, heeft gestemd. Iedereen die mij als minderwaardig bijstandsslaaf liever ziet sterven dan dat ik via een betaalde baan uit de macht van Gijsbertsen ontsnap. De boetes die ik voor mijn ontsnappingspogingen heb gehad zijn bekend. Op dit moment betaal ik €116,70 per maand.

In het begin deden ze alsof ze mij mochten helpen bij Lentis maar al snel bleken ze te genieten van mijn pijn. Toen ik vertelde over de mishandelingen als kind en dat als ik gevraagd word wat ik doe voor de kost al in janken uitbarst konden ze het niet laten om even later die vraag te stellen. Met het gewenste resultaat. Genieten van mijn tranen. Genieten van de haat van ouders en wethouder. Eerst concludeerden ze een vermijdende persoonlijkheidsstoornis maar later ontkenden ze dat weer. Het vermijden dat ik doe, dat ik liever de deur niet uitkom heeft, zo gaven ze later toe, alles te maken met de haat van de wethouder, met mijn minderwaardigheid als bijstandsslaaf. Het is geen persoonlijkheidsstoornis. In de verwijzing naar BuurtzorgT spreken ze wel weer van een vermijdende persoonlijkheidsstoornis maar ook over een paranoïde persoonlijkheidsstoornis, over PTSS en over psychoses.


Ondertussen gaan ze bij Lentis zo ver dat ze mij smsen met niet bestaande afspraken. Puur om te pesten. Als ik daarover bel weten ze niets van die afspraak maar als ik niets doe en niet heen ga krijg ik wel een boete van 50 euro. Mijn psycholoog zou nog op vakantie zijn, dat doen werkenden, maar toen ik aangaf klaar te zijn met het gedrag van Lentis was ze ineens terug en kreeg ik dezelfde dag nog een berichtje. Ze respecteren mijn keuze. Ondertussen was mijn euthanasieverzoek bij BuurtzorgT, waar ze mij naar hebben afgeschoven, al belachelijk gemaakt door Lentis. Dat ik een hopeloos geval ben hebben ze mij in het laatste gesprek nogmaals heel duidelijk moeten maken. Na de ‘grap’ waarbij ze doet alsof ze een pilletje pakt en mij eindelijk de welverdiende dood gunt moest ze nog even melden dat ik psychoses heb. Hierdoor gaat mijn verstand achteruit, wat al uit een test was gebleken, en worden mijn ogen steeds slechter. Uiteraard niets aan te doen. In elk geval niet bij mij als minderwaardig bijstandsslaaf.

Vele testen, vragen, pillen en vooral frustratie verder heeft Lentis mij als hopeloos geval afgeschoven naar BuurtzorgT. BuurtzorgT heeft inmiddels ook erkend dat het hopeloos is. Dat ik hopeloos ben. Ik heb mijn laatste gesprek bij BuurtzorgT inmiddels gehad. Hulp is er voor mij niet. Hulp mag er voor mij niet zijn.

Alexsander Hesse 2019


Waarom ik niet kan blijven leven:
Het zelfmoordbeleid gaat door.
Werk bepaalt mijn waarde.
Ik ben anders.


Inhoud.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.