Het ideale medicijn tegen de pijn in mijn hoofd is rust. Omdat mijn psychiater dat ook vindt moest ik mij afgelopen donderdag weer melden bij een ambtenaar. Dat is logisch want daar word ik juist onrustig van en dat wil de gemeente. Hij loog over mijn favoriete beroep. Het was niet de eerste keer dat een ambtenaar tegen mij over mij heeft gelogen. Het zal ook niet de laatste keer zijn maar gelukkig hebben we corona. De COVID-19 variant. Ik heb astma en ben een risico geval. Ik blijf thuis.

Zo rond mijn 20e hadden we in Delfzijl discotheek Guzzi’s. Daar dronken we Corona. Met een citroenschijfje. Misschien ben ik door de grote hoeveelheid Corona in die periode immuun geworden? Als de hamsteraars een beetje humor hadden waren ze massaal citroenschijfjes gaan hamsteren. Maar humor hebben ze niet, de egoïsten. Die lui hebben overal schijt aan. Vandaar ook dat ze zoveel toiletpapier nodig hebben.

Donderdag na het gesprek liep ik binnensmonds vloekend naar de supermarkt om boodschappen te doen. Hamsteren was het niet, gewoon brood en beleg, een zakje Engels drop, 12 blikjes frustratiewegzuipsap, een zak chips, pasta ham/kaas en twee blikken soep. Toiletpapier heb ik nog genoeg in huis en voldoende houdbare maaltijden. Niet vanwege het coronavirus maar vanwege de gemeente. Je weet nooit wanneer ze weer besluiten te korten of alles af te pakken. Na donderdag ben ik de deur niet uit geweest.

Voorlopig blijf ik binnen, ik wil het risico niet lopen om toch van het ene of andere kuchje het virus te krijgen en dan een pijnlijke dood te sterven. Het goede nieuws is dat mensen wordt aangeraden om thuis te werken. Werken, daar heb je het woord weer. Werken mag ik niet zoals bekend. Maar ambtenaren werken wel. Die moeten dat nu thuis doen en er woont geen ambtenaar bij mij thuis. Ik ga er dus van uit dat ik tot 6 april veilig ben. Cor ter Stege kon mij niet garanderen dat de dreiging stopt maar wat Cor ter Stege niet kan dat kan corona wel.

De komende weken hoef ik dus niet bang te zijn. Ik heb eindelijk de rust die ik volgens mijn psychiater nodig heb. Niet omdat de gemeente mij die rust toestaat maar omdat er een virus heerst. De gemeente mag over mij heersen, COVID-19 heerst over de gemeente en daardoor heb ik drie weken rust. Drie weken geen gemeente, drie weken geen ambtenaren. Ik hoop echt dat ik nu de rust in mijn hoofd kan vinden die ik al jaren nodig heb maar die mij niet is gegund.


Ik heb al een tijd een stapel boeken liggen die ik wil lezen maar dat lukt niet omdat ik na een paar zinnen weer met mijn hoofd bij de bijstand zit. Dan zie ik de ambtenaren voor me. Dan hoor ik ze weer:” Jij wilt niet werken.” “ Jij wilt een uitkering.” “Jij wilt helemaal niks.” “Jij bent het niet waard om betaald te worden.” etc. Had ik al verteld dat ik wil werken voor mijn geld? Had ik al verteld wat er gebeurd als ik ga werken voor mijn geld?

Gisteren moest ik twee keer achter elkaar niesen. In het pre-corona tijdperk was niesen gewoon niesen maar dat is geweest. Ik heb gelijk mijn temperatuur gemeten. 36,4 gaf het ding aan. Ik denk dat het gewoon niesen was.

De komende weken wil ik niet nutteloos naar de tv loeren. Naar series waarvan ik aan het eind niet meer weet wat er aan het begin is gebeurd omdat ik ook dan in mijn hoofd afdwaal naar Gerry, Cor, Sebastiaan, Judith, Hilda en al die anderen. Gewoon een boek lezen. Meerdere boeken, ik heb er zin aan. Het stapeltje nog te lezen boeken bestaat uit Carmiggelt, Zwagerman, Bril, Van Kooten, Zwagerman, Rushdie, Wolkers, Büch, Glastra van Loon, Brusselmans, Mulisch, Van Kooten en Mulisch. Als mijn hoofd leeg genoeg is moet dat lukken. Niet denken aan wat er daarna gaat gebeuren. Niet denken aan 7 april.

Tussendoor de plee schoonmaken en het bed verschonen en de was doen en en en en….
Eindelijk rust.

Alexsander Hesse 2020

Om te voorkomen dat ik de rust krijg die ik nodig heb stuurde GroenLinkswethouder Mattias Gijsbertsen een paar dagen later de buurtagent langs. Een kleine week later moest de politie mij er op wijzen dat ik alleen door zelfmoord te plegen de voorgeschreven rust krijg.


Meer lezen over boeken:
Gedundrukt.
Vrijmarkt.
Tussendoorboekjes.


Inhoud.


1 reactie

Jan Hein · 30 maart 2020 op 14:36

Goed verhaal…..ik herken er erg veel in dat wat je schrijft over de asociale dienst. Ook ik heb een geweldige hekel aan hun beleid, die alleen maar gebaseerd is op het straffen en uitbuiten van uitkeringsgerechtigden….Jij bezit de schrijfkunst waar ik helemaal in mee kan gaan en ben blij dat je dit aan “”de buitenwereld”” kenbaar maakt! Mijn complimenten hiervoor…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.