In de brief staat een nieuwe datum. Ik mag mij al op 18 januari 2019 melden bij PsyQ. In de eerste brief stond nog als datum 28 december 2018 maar dat werd twee dagen later al veranderd naar 25 januari 2018. Na mijn opmerking dat die datum al geweest is werd het 25 januari 2019. Als reden voor het met bijna een maand verlengen van mijn wachttijd werden de feestdagen genoemd. Voor PsyQ zijn de dagen die christenen kerst noemen en waarop het aantal suïcides het hoogst is feestdagen. Ik vind het vreemd maar dat kan de reden zijn dat ik hulp nodig heb. Dat ik anders tegen die dingen aan kijk.

Nu mag ik een week eerder naar PsyQ voor de intake. Ik vraag me af waar de mensen zijn gebleven die voor mij aan de beurt waren maar nu niet meer. Is dat het succes van het ontmoedigingsbeleid? Dat mensen die het niet meer zien zitten het niet meer zien zitten en de afspraak afzeggen? Natuurlijk kan het zijn, wat ben ik ineens verbazingwekkend positief, dat mensen elders hulp hebben gevonden en de hulp van PsyQ niet meer nodig hebben. Met mij gaat het, meestal, een stuk beter dan op 5 juni toen ik mij bij mijn huisarts melde. Ik heb gedichten teruggelezen waarvan ik blij ben dat ik ze nergens heb geplaatst. Het is voor mij geen reden om de afspraak af te zeggen. Ik heb mensen waar ik tegen kan lullen en die luisteren naar mijn gezeik of in elk geval de indruk wekken dat te doen. Ik ben er echter nog niet. Op 18 januari wandel ik daarom om 8:00 uur richting Hereweg om mij daar om 8:30 uur te melden voor de intake.

Of nog eerder.

Het is november en zoals eerder vermeld zijn de feestdagen nog niet geweest. De dagen waarop de kans aanwezig is dat het GGZ-ontmoedigingsbeleid nog meer zijn vruchten af zal werpen. Dat mensen het wachten beu zijn en toch zelf besluiten hun wachttijd te verkorten. Ik hoef niet zo nodig nog eerder. De afgelopen maanden ben ik goed doorgekomen en mijn gedachten aan het verlaten van de wereld zijn alleen maar minder geworden. Ik ga gewoon op 18 januari. Ik weet dat ik één opmerking van een ambtenaar verwijderd ben van een terugval en dat wil ik voorkomen. Ik wil vooruit. Ik wil het eindelijk leuk hebben zonder de haat van mensen die het zelf helemaal niet leuk hebben, die hun plezier halen uit het levens kapot maken van mensen die intelligenter, leuker en beter zijn. Maar die helaas net iets minder macht hebben. Gelukkig heb ik mogen ervaren dat er ook mensen werken voor de gemeente die het wel goed met mij voor hebben. Al is dat soms nog moeilijk te geloven.

Alexsander Hesse 2018


Wat ook te lezen is:
Afspraak gemaakt. Gedicht over de gemaakte afspraak.
Kledingkeuze. Wat doe je aan als het warm is?
1, 2, 3, huh? Ineens weet hij het niet meer.

Inhoud.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.