Daar stond hij, een lange, blonde, brildragende, blanke man met papieren in zijn hand. Of ik een hond heb wil hij weten. Ik heb geen hond. Of ik alleen woon is de volgende vraag. Ja, ik woon alleen. Leuk, zo’n man voor mijn deur.

Waarom deze vragen wil ik van hem weten. Hij doet controles voor hondenbelasting en is gevraagd om dan ook gelijk maar te controleren of ik alleen woon. Hij blijft bij de deur staan en vraagt of dreigt niet dat hij binnen wil kijken. Ik krijg koude voeten, ik moet sokken aandoen als ik de deur open doe.

Ik leg de man uit dat ik dat vraag omdat ik de gemeente niet vertrouw, dat ik niet mag werken en niet mag weten wie mijn klantmanager is. Dat er elke maand ruim €48,- van mijn uitkering af gaat omdat ik gewerkt heb, dat als ik ga werken ik bestraft word. De namen Linda Voortman en Mattias Gijsbertsen kent hij niet. Hij heeft niets met GroenLinks. Ik zeg dat hij maar eens bij uitzendbureaus langs moet fietsen, dan kan hij zien hoeveel vraag er is en dat ik als het zou mogen gewoon aan het werk zou zijn. Afgelopen donderdag ben ik nog gebeld, ik heb niet opgenomen.

De man vind het een vreemd verhaal. Ik zeg dat juist dat de reden is dat ze er mee wegkomen, dat veel uitkeringsgerechtigden er niet over durven praten door bedreiging en intimidatie van ambtenaren en omdat ze niet geloofd worden. Dat ze juist hierdoor wegkomen met werkverdringing en flextensie. De man denkt dat Groningen juist goed omgaat met mensen in de bijstand, behoorlijk links is. Ik vraag hem wat er nog over is van links en hij zegt dat de SP links is. Ik vraag wat hij er van vind dat wethouder Peter Verschuren van de SP mensen dwingt om zonder loon te werken bij post.nl en dat Verschuren in Groningen mensen zonder indicatie naar de sociale werkplaats stuurde. Hij wist dit niet. Hij verteld iets over farao’s in Egypte en dat er veel geld verdient word met politiek.

Mijn voeten zijn nu wel erg koud en in mijn t-shirt begin ik koude armpjes te krijgen. Ik beëindig het gesprek omdat ik niet denk dat het nog ergens heen gaat. Toch ben ik mijn verhaal kwijt en al vind de man het nu vreemd en ongeloofwaardig als hij het een volgende keer van iemand anders hoort zal het hem bekend voorkomen en zal hij gaan beseffen dat dit echt is hoe ze in Groningen met labbekakken omgaan.

De weg is lang.

Alexsander Hesse 2016


Voor mensen die willen weten wat er gebeurd als je in de bijstand zit:
Geen festival, ziek! Veel mensen in de bijstand blijven thuis uit schaamte.
Breken Je gaat er aan kapot.
Bang Na meerdere bedreigingen door ambtenaren ben je bang voor een sollicitatie.


Inhoud.