In het gesprek met Cor ter Stege op 12 maart van dit jaar werd mij toegezegd dat ik de rust zou krijgen die mijn psychiater nodig acht voor mijn herstel. Ik zou hiervan schriftelijk bevestiging krijgen. Niet veel later kreeg ik om mij de rust te ontnemen de buurtagent op bezoek, een kleine week later was het de politie die mij duidelijk moest maken dat de gemeente geen enkele intentie heeft om mij rust te gunnen.

Brief.

Gisterenavond keek ik in de brievenbus en vond een brief van de gemeente Groningen. De brief begint nogal vreemd:” Wij willen graag dat u zo snel mogelijk zelf voor uw inkomen kunt zorgen.” schrijven ze. Een schaamteloze leugen. De gemeente Groningen, GroenLinkswethouder Mattias Gijsbertsen en collegepartijen PvdA, D66, GroenLinks en ChristenUnie willen helemaal niet dat ik voor mijn eigen inkomen zorg. Toen ik betaald werk accepteerde kreeg ik immers een boete. Zodra ik mijn inkomstenformulier inlever grijpt de gemeente in. Er wordt contact opgenomen met de werkgever en zodra het werk is gestopt en ik weer ben aangewezen op de bijstand word ik bestraft met tien weken geen inkomsten. Omdat ik niets liever wil dan mijn eigen inkomen verdienen probeerde ik meerdere keren te ontsnappen. Na vier straffen waren de schulden zo groot dat ik ze niet meer kon betalen. Later moest er nog een vordering bijgemaakt worden om duidelijk te maken dat ik echt niet uit de bijstand mag.

Ontheffing verplichtingen arbeidsinschakeling.

“Vanaf 30 maart 2020 gelden voor u de verplichtingen arbeidsinschakeling niet. De ontheffing blijft voortduren totdat uw uitkering wordt beëindigd.” Wanneer de uitkering wordt beëindigd staat er niet bij. Wel maak ik er uit op dat ik niet meer verplicht ben om te werken. Dus na ruim 5 jaar niet mogen werken hoef ik nu niet meer te werken. Geen verplichte sollicitaties meer en dus ook niet weer jankend aan de telefoon uit moeten leggen dat ik héél graag wil werken maar niet mag omdat de gemeente Groningen, GroenLinkswethouder Mattias Gijsbertsen, mij minderwaardig vindt. Ik ben het niet waard om betaald te worden als ik werk zeggen ze.

Rust.

Geen woord in de brief over de beloofde rust. Geen woord over de bezoeken van buurtagent en politie nadat vanwege het coronavirus ambtenaren en WIJ Groningen niet langs kunnen komen. In het gesprek met Cor ter Stege gaf hij toch echt aan dat ik de rust zou krijgen. Ook bevestigde de psychiatrisch verpleegkundige afgelopen week, toen ik in paniek was na het bezoek van de politie, dat schriftelijk bevestigd zou worden, door de gemeente Groningen, dat ik de voorgeschreven rust krijg. In deze brief geen woord daarover. De angst als de bel gaat zal blijven. Vanmiddag heb ik ruim een half uur trillend op de bank gezeten nadat de bel was gegaan. Dat is het succes van het beleid van de gemeente Groningen, GroenLinkswethouder Mattias Gijsbertsen. Toen de bel ging was het al mis, het pakje voor de buren heb ik niet aangenomen. Ik heb uitgelegd dat ik hartkloppingen krijg als de bel gaat. Ondanks dat het dit keer niets met het zelfmoordbeleid te maken had heeft het er toch weer ingehakt. De angst is groot. Heel groot. Ik raak al in paniek van een dichtslaande autodeur voor de flat.

Onderzoeken.

“Alle andere verplichtingen blijven gelden” schrijven ze vervolgens. Dat ik veranderingen moet doorgeven snap ik maar wat bedoelen ze met:” U werkt mee aan onderzoeken.”? Is er nog niet genoeg onderzoek op mij gedaan? Weten ze nu nog niet hoe ver ze moeten gaan om iemand psychisch te slopen? Of moet ik dit zien als dreigement? Het kan dus gebeuren dat er een ambtenaar voor mijn deur staat om onderzoek te doen. Hoe ik reageer als ik voor mijn deur aangevallen word omdat ik geen rust krijg weten ze, maar wat als ze huiszoeking willen doen? Als een ambtenaar vraagt om binnen gelaten te worden moet ik dat immers toestaan. Een vraag van de gemeente is geen vraag maar een eis en dat zal altijd zo blijven. Daar was Cor ter Stege helder over. Mijn verzoek om mijn autonomie terug te geven zal nooit gehonoreerd worden. Eens slaaf, altijd slaaf.

Vrijwilligerswerk of opleiding.

“U meldt meteen als u vrijwilligerswerk wilt gaan doen of een opleiding wilt gaan volgen.” Vrijwilligerswerk in Groningen? Dat neem ik niet serieus omdat iemand in de bijstand in Groningen helemaal geen vrije wil heeft. Dat ik mijn vrije wil terug krijg staat natuurlijk niet in de brief. Ook een opleiding mag ik niet, dat wil ik wel en dat weten ze bij de gemeente Groningen. Al zou ik zelf een opleiding kunnen betalen, ik zou hem niet mogen doen.


Inkomstenspecificaties.

“van inkomsten van u en/of uw partner levert u inkomstenspecificaties als bewijs in.” Die inkomstenspecificaties ken ik nog. Die worden door een beveiliger uit je hand getrokken en vervolgens door de beveiliger en een baliemedewerker bekeken. Later krijg je bericht dat je ze niet hebt ingeleverd en wordt je ook daarom gekort op de bijstand. Maar inkomsten heb ik niet meer, ik ben het immers niet waard om mijn eigen inkomen te verdienen. Ik heb bijstand. Totdat ook dat wordt beëindigd. Ook van de website heb ik geen inkomsten al heeft de gemeente ook daarover gelogen. Ik zou geld verdienen als ik reclame op de website zou zetten. Om niet gekort te worden, zonder reclame zou ik geen geld willen verdienen en dus gekort worden, heb ik een website gemaakt en er reclame op gezet.

Schrijven en lezen.

Ik mag al ruim vijf jaar niet werken voor mijn geld. Vanaf 30 maart 2020 hoeft dat ook niet meer. Ik had het liever anders gezien. Ik had liever bericht gehad dat ik het recht op betaalde arbeid terug krijg, dat ik mijn eigen inkomen mag verdienen en dat de gemeente geen contact meer opneemt met werkgevers over mij. Maar ik ben minderwaardig dus dat zal nooit gebeuren. Of ik ooit de door de psychiater voorgeschreven rust krijg blijft een raadsel. Of de politie, buurtagent, ambtenaren en WIJ Groningen mij nu eindelijk de rust gunnen blijft een raadsel. Wat ik hoop is dat het mij weer lukt om een boek te lezen zonder telkens aan de haat van de gemeente Groningen, GroenLinkswethouder Mattias Gijsbertsen te denken. Wat ik hoop is dat ik binnenkort weer dingen schrijf die bijna niemand leest maar die ik wel leuk vind om te schrijven. Waar ik vooral zelf plezier aan beleef. De vorige keer greep de gemeente Groningen, GroenLinkswethouder Mattias Gijsbertsen al na vier dagen in. Ik wacht weer af, de duidelijkheid waar ik op hoopte, die ik nodig heb, is er niet. Of ik ooit duidelijkheid krijg blijft een raadsel.

Alexsander Hesse 2020


Pwet arbeidsinschakeling onderzoeken vrijwilligerswerk

Wat ik wel leuk vind om te schrijven:
Mannetje. Over een beeldje in het Noorderplantsoen.
Pinkassa. Ze snapt het.
Johan. Iedereen heet Johan.


Inhoud.


1 reactie

Henk · 6 april 2020 op 14:11

Wat een bijzonder verhaal Alexander en wat een ongeluk dat je daar moet wonen, want als je tenslotte in bv eindhoven zou gaan wonen had je dit alles hopelijk niet?!
Is dat een optie!!!
Ik wens je alle geluk toe
Henk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.