Vooraf vroeg ik mij af waarom zo nadrukkelijk duidelijk gemaakt moest worden dat de begeleiders van Bijstand op Maat bijstandservaring moeten hebben. Nu ik Sebastiaan Haykens, Barbera Venema en Marloes de Bie als zogenaamd professioneel begeleider met bijstandservaring heb meegemaakt begrijp ik het doel. Wie weten beter hoe je iemand die al jaren gedwongen in de bijstand zit het beste psychisch nog verder sloopt dan mensen die zelf die ervaring hebben? Bovendien is gebleken dat het met ex-bijstandsslaven net zo is als met ex-rokers. Deze ex-bijstandsslaven hebben mij laten voelen hoe groot de haat is voor mensen die het onmogelijk gemaakt wordt om uit de bijstand ontsnappen. Zelf is het ze immers gelukt om te ontsnappen, mensen die dat niet is gelukt zijn dus lui en willen niet werken. Zo redeneren deze ex-bijstandsslaven.

Ondanks dat Deborah van Duin mij per mail had wijs gemaakt dat het bij ‘Bijstand op Maat’ om mij draait werd mijn ijdele hoop op een toekomst al snel de grond in geboord door mijn eerste begeleider Sebastiaan Haykens. Vaak heeft hij mij duidelijk moeten maken dat ik volstrekt onbelangrijk ben en dat het helemaal niet om mij gaat. Iedere keer als ik over de bijstand sprak en over de haat van wethouder Gijsbertsen werd mij duidelijk gemaakt:”Zo belangrijk ben jij niet!” Dat de opdracht die professioneel begeleider met bijstandservaring Sebastiaan Haykens had precies dezelfde is als al zijn collega’s met de naam klantmanager werd mij dan ook snel duidelijk. Na in het begin nog een poging te doen om mijn vertrouwen te winnen moest hij mij duidelijk maken dat ik minderwaardig ben en dat zelfmoord de enige weg uit de bijstand is.


Sebastiaan Haykens is de man die mij opdracht gaf om van mijn blog op eigen kosten een website te maken. “Als jij reclame op die website zet kun jij er geld mee verdienen.” loog hij. Inmiddels heb ik ruim een jaar een website met reclame maar verdienen doe ik er niet aan. Geen cent. Het kost geld. Maar dat was natuurlijk ook de reden dat ik verplicht ben om van mijn gratis blog een website met reclame te maken. Had ik dat niet gedaan dan zou ik immers geen geld willen verdienen en om die reden gekort worden. Als ik wel geld zou verdienen zou ik ook gekort worden, dat is bekend. En niet alleen het verdiende maar altijd meer dan dat.

Tijdens gesprekken mocht ik naar hem luisteren. Hij verdient goed aan ‘Bijstand op Maat’. Van zijn verdiensten over de ruggen, de lijken, van bijstandsslaven heeft hij een nieuwe basgitaar kunnen kopen terwijl hij de helft van zijn verdiensten opzij kan zetten. Ook heeft hij geld om meisjes mee uit eten te nemen. Regelmatig maakte hij mij in gesprekken duidelijk dat ik hem moest begrijpen. Kwamen er een aantal minderjarige meisjes bij ons in de buurt zitten bij DOT dan kon hij het kwijl nog net in zijn mond houden maar de opmerking:”Kijk Alexsander, lekkere wijven.” kon hij niet inhouden. Als ik opmerkte dat ze minderjarig zijn was zijn excuus dat hij het niet goed kon zien.

Als hij het niet over zichzelf had vertelde hij over andere deelnemers die hij zogenaamd zou moeten begeleiden. Zo was er een meisje dat hem onverwacht had verteld zwanger te zijn. Ik vroeg hem of het van hem was. Zijn antwoord:” Niet dat ik weet.” Van een andere man die hij moest begeleiden kreeg hij, zo vertelde hij, na ieder gesprek per mail te horen dat de deelnemer weer niets aan Sebastiaan heeft gehad. Sebastiaan begreep dat niet en vond dat hij een goed gesprek had gehad. Was het doel van Bijstand op Maat een goed gesprek of mensen begeleiden? Toen Sebastiaan mij samen met zijn voormalig klantmanager Judith van der Meché nadat ik uit ‘Parttime ondernemen’ was getrapt duidelijk moest maken dat zelfmoord toch echt het beste voor mij is waren de gesprekken met Sebastiaan Haykens afgelopen. Ik kreeg een nieuwe begeleider.

Volgens Sebastiaan Haykens ben ik de enige die hij op deze manier heeft moeten behandelen. Aan mijn verzoek om een pilletje of poedertje om op een waardige manier te kunnen sterven mocht Sebastiaan Haykens natuurlijk niet voldoen.

Ook Barbera Venema bleek dezelfde opdracht te hebben. Natuurlijk begon ze zoals gebruikelijk in opdracht van wethouder Gijsbertsen met het winnen van mijn vertrouwen. Ze beweerde zelfs oplossingen te hebben voor de psychische problemen die ik dankzij Mattias Gijsbertsen heb. Ik zou moeten puberen volgens haar. Hoe vertelde ze niet en als ik haar er later naar vroeg praatte ze er overheen en moest ik toch vooral aan de haat denken die ik in mijn leven moet voelen.

In het begin vertelde ze hoe erg ze het had gevonden om van een uitkering rond te moeten komen en dat ze jankend op de fiets zat toen ze naar de voedselbank moest. In ons laatste gesprek was het anders. Ze had een uitkering gehad omdat ze niet wilde werken. Iedereen die een uitkering heeft wil niet werken moest ze er in opdracht van wethouder Mattias Gijsbertsen zelfs aan toevoegen. Wederom was de opdracht van de GroenLinks wethouder om mij duidelijk te maken dat ik een lui bijstandszwijn ben. Mij naar een betaalde baan begeleiden, wat werkenden moeten geloven dat het doel van Bijstand op Maat is, mocht Barbera Venema natuurlijk ook niet.

Aan het eind van het laatste gesprek moest Barbera nog even een poging doen om bij mij een racistische opmerking te ontlokken door te melden dat daar waar ik geen enkel recht heb op een opleiding of betaald werk er wel €1000,- budget is voor een opleiding van een moslima. Voor de hobby van een moslima. Dat wethouder Gijsbertsen zijn bijstandsslaven graag racistische opmerkingen laat ontlokken is al eerder gebleken toen een Oekraïense voor een groep bijstandsslaven in gebrekkig Nederlands moest vertellen dat zij wel recht heeft op een dagopleiding van drie jaar om daarna uit de bijstand te ontsnappen. Voor een opleiding voor de aanwezige slaven is natuurlijk geen budget. De opzet van de wethouder lukte want om mij heen hoorde ik haatdragende, racistische opmerkingen.

Ondanks dat Lentis al had toegegeven dat ze fout zaten en ik geen persoonlijkheidsstoornis heb moest Barbera Venema in de mail nog even de vermijdende persoonlijkheidsstoornis tegen mij gebruiken. Barbera doet alsof ze psychiater is.

Mijn gesprekken met Marloes de Bie zijn geëindigd toen ze wel erg hard moest lachen toen ik haar vertelde dat ambtenaren mij op mijn minderwaardigheid, op de bijstand, moeten wijzen als ik een paar stukjes schrijf waaruit blijkt dat het goed met mij gaat. In het begin hielp Marloes de Bie mij juist om meer te lezen en beter te schrijven. Dat ging goed tot de gemeente, Hans Julsing in dit geval, ingreep. Ook Barbera Venema moest een duit in het zakje doen toen ik dreigde gelukkig te zijn door van mij te eisen dat ik iedere dag een stuk over de haat van de gemeente schrijf. Dat ik vooral niet moest vergeten dat ik minderwaardig ben en alleen door zelfmoord uit de bijstand kan ontsnappen. Zelf heb ik inmiddels een lijst met meer dan 20 namen van ambtenaren die mij duidelijk hebben gemaakt dat ik niet moet proberen gelukkig te zijn. Volgens Barbera Venema zijn er nog duizenden die daar graag aan mee willen werken.


Ik ben een minderwaardig bijstandsslaaf en dat mag ik nooit vergeten. Dat de enige weg uit de macht van wethouder Mattias Gijsbertsen de dood is hebben ook de begeleiders van ‘Bijstand op Maat’ mij op een pijnlijke manier duidelijk gemaakt. De wethouder kan dan ook van een succes spreken. Bij concerten en op festivals kom ik niet meer en schrijven doe ik ook niet meer omdat mijn hoofd vol zit met zijn haat. Zijn bijstand. Mijn dood.

Mochten er binnenkort naar aanleiding van Bijstand op Maat positieve uitstroomcijfers naar buiten komen vergeet dan niet dat ook een onbetaalde participatiebaan als uitstroom gerekend wordt. Die mensen zijn dus niet uit de bijstand maar tellen wel als uitstroom. Ook mensen die zijn overleden of getrouwd met iemand met betaald werk en voldoende inkomen tellen mee als uitstroom. Die zijn wel uit de bijstand. Betaald werk hebben ze uiteraard niet.

Sebastiaan Haykens, Barbera Venema en Marloes de Bie zullen trots zijn op wat ze bereikt hebben. Ze zijn door wethouder Mattias Gijsbertsen vrijgelaten uit de bijstand en mogen nu aan de kant staan van de klantmanagers. Voormalig bijstandsgerechtigden Sebastiaan Haykens, Barbera Venema en Marloes de Bie hebben laten zien dat zij het leven wel waard zijn. Dat ze dat letterlijk over mijn lijk gedaan hebben zal ze dan ook enkel waardering opleveren binnen de gemeente. Waardering van hun nieuwe collega’s waar ze tegenover hebben gezeten maar waarnaast ze nu mogen strijden om meer en meer bijstandsgerechtigden de dwangarbeid in te krijgen. Als het ze niet lukt zullen ze de slaven van Gijsbertsen duidelijk moeten maken dat er maar één weg uit de bijstand, de macht van de wethouder is. Die weg is de dood en die weg moet ik bewandelen mede dankzij Sebastiaan Haykens, Barbera Venema en Marloes de Bie.

Alexsander Hesse 2019


Meer over Bijstand op Maat:
Bijstand op maat groep 1. Ze weten het zelf ook niet.
Doen of niet doen. Twijfel over mijn deelname.
Niet vrijwillig. Toen ging het al over zelfmoord.


Inhoud.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.