Ineens was het er. Ik zat met een meisje op de chat en maakte een opmerking die ik geweldig vond. De reactie van mijn gesprekspartner viel mij nogal tegen. Ze vond het kleiner dan drie. Ik begreep het niet maar vragen wat er mis was ging mij te ver. Ik zou arrogant over kunnen komen. In de periode die volgde begon ik mij steeds meer te ergeren aan haar negatieve reacties. Zo erg zelfs dat ik haar uit mijn contactenlijst gooide. Ik vond haar leuk maar alles wat ik deed was kleiner dan drie.

In de periode die volgde werd het steeds gekker. Nieuwsberichten waar ik vrolijk van werd vonden anderen kleiner dan drie. Een concert was kleiner dan drie. Een cabaretvoorstelling waar ik hard om had zitten lachen was kleiner dan drie. Mijn opmerking dat ik hem groter dan acht vond werd door niemand begrepen.

Dat ging maar door tot iemand mij vroeg of ik wel eens van smileys had gehoord. Ik probeerde zo lief mogelijk te lachen maar dat bedoelde ze niet. Een smiley, kleiner dan drie, <3. Hartje betekende dat volgens haar. Ineens begreep ik het. Het meisje van de chat vond me leuk. Het is nooit weer goed gekomen.

Alexsander Hesse 2018


Ook kleiner dan drie:
Een week eerder naar PsyQ. Hij vraagt zich af hoe dat kan.
Een jonge dame in een kort zwart jurkje. En steigerbouwers.
Jij lacht zo lief. Gedichtje.


Inhoud.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.